handsome life of swing

2008-10-20T12:16:00.001+02:00

If i failed to deliver
if the world left you bitter
if waitin and prayin hasnt led to you payin

of course i will care
if the world stripped you bare
but you're killing your liver with toxins
that help you to
see this whole mess
recieve this hopeless
transmission

are you trying to say that you'd rather decay than believe

are you willing to cry
at the scene of the crime
are you able to turn on the tears in the blink of an eye

if you're ready
tonight if you're steady
we'll help you to see in ways that will help you to find this whole mess
receive this hopeless transmission

are you trying to say that you'd rather decay than believe

and if walking back home
is the way to my heart
you've taken it over and torn it apart
i've got nothing to lose and a whole lot to gain
i've got head full of reasons but nothing to say

cos its now or never
its now or never
its now or never

are you willing to dance
for the sake of romance
i'm a terrible dancer
but hey let them look
let them laugh
i'm not listening
for you i'm persisting
but my energy's sinking as you slump to your chair
so i'll throw this whole mess away

and if walking back home
is the way to my heart
you've taken it over and torn it apart
i've got nothing to lose and a whole lot to gain
i've got head full of reasons but nothing to say

cos its now or now
its now or never
its now or never

i was a teenage hand model

2008-10-16T12:07:00.001+02:00

Cozied up to the toilet
Face stuck to the floor
I met expectations that I was tryin to ignore
Job had such patience
I wonder, what's that like?
One hundred thousand million
But I hear that's what you like
So I was thinking

So these cities are sprouting
Like a spit in the eye
And this world isn't waiting
It's just passing me by
I just peak in the window
Lookin inside
The butcher's got a fork in your face
I'm standing alive
And I was singing

*

2008-08-09T01:20:00.013+02:00

dusundum durdum, ben
gozumuzden sakindigimiz kadinlari

hayalimde mi gercekte mi
hic olmayacak yerlerde mi
parklarda, bahcelerde,, miyim
hikayenin sevimlisi, dusuncesizi olmazken

saclarini dondur dondur
tokadi basmislar, heeey
heeey,,

agzini acip tek soz
etmez
durur bakar hanfendim

susar, parlak kasiklari,
kasiklarim gerilir yansitir ustunde.:
kurek cekenin zerafeti miyim
kayigi itenin sabri miyim
bir katran gecesi miyim
parmak arasinda kum muyum
benim
ben geldim

siyah tirnak boyalari, asinmaz asindi
sirtima biraktigin yaralarin kabuklarini mi
sardim
sardim ictim,,
miyim?

raket gibi bolmusum
seninle benim bir parcami kucuk karelere
yavru agzini dayamis miyim cagildayanina
kirecli suyun,, ben

susadim su
icmeye mecalim yok
sevesim sevmeye sevenim bu...
mu,,
yiyecek miyim? yeniyor muyum
yendim mi bittim mi? heeey
heeey,,

hey

http://www.socionics.com/main/types.htm

2008-07-31T22:43:00.000+02:00

6 Temmuz 2005 -

2008-07-30T12:27:00.002+02:00

Farketmemisim, blog 3 yasina girmis. Kutlu ve mutlu olsun.

3 senede sadece 104 post yapmama ve toplam farkli okur sayisinin 10'u gecmemesine ragmen.

Nice 3 senelere.

Artun

Smiling scars: Real vs Fake

2008-07-30T12:17:00.001+02:00

sicak ev

2008-07-01T15:04:00.006+02:00

camdan iceri bakiyorum
korkuluklari soguk balkonun
kolumu usutuyorum, ensemi de
usutebilsem keske kafami saga sola cevirmeden
durabilsem de,
ama bakiyorum isik acik
bir lavabo, lamba ve yatak
yatiyor iste, kolu sicak
onun da kolu kafasinin ustunde,
o da sarhos
o da ayilmak icin gozleri sabit
kemikleri esniyor
ben ayilirim, ben bayildim
o ayilamaz, o olmus

ben ayilirim, neyse bu yaptigimiz iste
-sahi ne bu yaptigimiz diye sorarim-
cunku ne biliyoruz degil mi, dogruyu o yapiyor belki
kolu da sicak benimki gibi,
yeterince usumeden biz de mi yatalim, uzanalim
ayilamayalim,
neyse uzatmadan, ne bu yaptigimiz
neyse iste bu yapilan, hadi ondan simdi

ileri geri kosusturuyorum, bu camlarin demiri var
bu ev sicak et izgarasi,
“insan eti sogutuyoruz, yoksa atlarlar
insanlar, ve belki sen de
insan olmasan da
ama hic dusundun mu arabalari goremeyecegini”

pembe sampanyayi cumle icinde kullanmak da istedim
istemedim degil,
_____________hava soguktu hissetmedim
hissettim degil,
ama evet bu gece de ictik,
____________________icmedik degil,
gel otur yanima, gerisin geri uzanalim

tavan da en sevdigimiz duvarlardan
puturlu olan, oyle duvar mi olur diye
tam bir cocukluktur dusunuyorum ben
insan alerjisi olan dort duvarlar
nefesimizle kabarmis, gideriz duzelirse
onu biz bilemeyiz tabi

ne soylenicekse bir gecede
bir gunduzde, tek seferde soylenmeli
icimden bir sayi tutup unutana kadar
bitirmeliyim ki sen de bilesin
duz, dumduz

kapali gozleri neredeyse insanin
orada uyuyor, yattigi yerde degil
biz tavanda, bir adada,
bildik bilinmedik heryerde uyuyoruzdur simdi
gozlerimizin gittigi
ama o iceride yatiyor
dedim ki ayilamaz diye
dinleyeni mi var
hiriltisinin

aman bosver onu simdi
tavan,! dokunsana;
karla kapli sehirler var, yakininda koyu ormanlar
arabalar, kis sarkilari, alisveris merkezleri
yilbasi susleri, pas ve otobanlar
pofuduk montlar filan var,
gidebilecegimiz heryerde
heryerde degil de
gidebilecegimiz heryerde
kaderle cizilmis
sogukta yasayacaksin sen
(kolun sicak)

simdi o ve herkes uyurken
karla kapli milli parklari dusun
bir de agir bir tabanca
donenlerinden, sonra
sonrasi malum iste
insan eti sogutuyorsunuz, yoksa atlarlar
fazla isinirlarsa patlarlar
oysa (bizim degil) sizin icin belki de bu soguk
soguyan uzun yasar, yalnizligina da alisir
soguktan utanilmaz, kanimiza karisir
bir silah ve bir ilah
hep bu soguktan hep
sogukta kahramanlar ve
___________________surtunerek isinanlar,
bir de intihara inananlar
baska da birsey barinamaz
biz gideriz de hersey degisirse
onu ben bilemem tabi

ama sen istemezsin alismak
ister misin
yoksa, arkamdan sarilmaya mi cagirdin beni
tamam

oyle kisacik olmali ki istedigimiz hersey
koyu ormana bakan bir araba
kasim ayinin sogugu, sevdigin ses tonunu
konyagi da getir
yumusak bir besinim bu ve muteakip geceler
uykusuz kaldigim geceler
ne var ki soylenicek soylenmeli
tek seferde
ince bir islik gibi
______________yahut eslenigi,
cok da farketmez ama oyle
yaklasik bir ses cikarmali
etrafa sacmadan kesebilmek icin
butun dusleri
kisacik

shoot the poets

2008-06-19T15:25:00.002+02:00

Cut off your nose to spite your friends

Breathing holes that will never end and

Speak all you want or just pretend

Cos you think she is a different class

So she sits all day by the looking glass, oh

It doesn't talk, it doesn't last

But it's not what I've heard you know

A picture speaks a thousand words

But baby don't feel down

I left my heart in the provincial town, yeah

You sold your soul for magic beans

Don't believe all you read on computer screens and

These things they mean nothing to me

Rimpton stain came off the track

You go there once and you don't come back, oh

Good that's what I say

But it's not what I've heard you know it

Cut your losses, shoot the poets

And one day you'll come down

To find yourself in the provincial town

2008-06-02T11:02:00.000+02:00

''Ve ben,merhametli kişi,insan ve hayvan aşığı,Santa Monica Körfezi'nin kumlarına sorun Arturo Bandini'nin o gece büyük bir sevgili olup olmadığını,hayır hayır hayır,çünkü bir adam küçük kızına nasıl acırsa öyle acıyordum ona,şehvet değildi hissettiğim,tutkuydu sadece,ve hep öyle kaldı.Sonra sabahın beşinde,güneş Doğu'da yükselirken,Wilshire Bulvarı'nda gidiyorduk ve o kadar mutluydu ki ona dokunmadığım için,mavi arabayı o sürüyordu,tuhaf ve önemli bir şey söyledi,her sözcüğünü hatırlıyorum,şöyle dedi:'Çok güzel bir geceydi.Bir daha asla tekrarlanmayacak.'Ama sürekli aptallık ettiğime dair bir kuşku vardı içimde,sadece o gece değil,onunla birlikte geçirdiğim her gece,çünkü o muhteşem kentte çok tuhaf ve büyülü bir yerlere gitmiştik.''

Cumareis

2008-05-11T01:56:00.003+02:00

Bana bir cakmak cal kaybettim beyaz olanini
Sahip olmak bir sinav ben bilmem kalanini

Bugun haftalardan ilkyaz, gunum cumareis
Ayakparmaklarim, kultablasi ve sari golgemiz

Binmis kayigina gider fis fis...

2008-05-04T20:06:00.003+02:00

Hastaneden kacan papaganlar
Agaclarin dallarina
Dallar kucagima iniiniyor
Ben bir parkta seviliyorum

Sevilmek de ne laf
Yesil bahce sinekleri
Mektup atiyor kapimin altindan
Camlarimda kurdela
Tik tik tik tik bu sehla
Sineklerim cok buyumus be

Gelip de baksana komedyen
Kalbimle oynamazsan diyen sen
Her gordugun agacin
Altina yatmadin mi

Ne senden ne senden ne de benden
Hicbirseyolmaz
Olmazi secer oldururum
Hayalgucum yorulmaz
Parparparparamparca
Yikilip kirilmadin mi

Gunes de batiyor ben gider
Sakagimdan sis geciririm ki
Huriler akil kaybina iniiniyor
Ben bir katta seviliyorum

Sarhosluk

2008-05-03T00:33:00.006+02:00

Kafami kirmizi isikta dumus dolmuslarin camlarina yaslamak
gibidir sarhosluk
Guzel kizlari begenip yuregime koyup
Kapagini kapamak gibidir
Ozene bezene yazi yazmak gibidir
Kim okuyacaksa
Sanki gibidir duz gorup de ensemin uyusmasi
Siyah arabalara goz batirip
Camdan saclarimi seyretmek
Tedirgin olmak gibidir
Ferahlamak gibidir aydinlik
Aglayamamaksa sarhosluk
Sevdigim her kiza donup donup evlenme teklif etmekle
elele tutusmus karnima yumrugunu bastirir
Ozeme diye bagirir
Bir tramvay yoldan cikar da
Hepimiz oluruz

Kuma karisinca topak topak olur
Bir ve tek olumu beraber buyuruz
Ellerim tutmaz duslerim usur
Boynumdaki atki rengini disime burur
Vur beni diye bagirir
Agzini dayar gogus uclarina
Icinde balta girmemis ormanlar yeserir

Dilenciden satin alinan bir kalem gibidir
Eskiciden alinan bir buyudur
Ah sarhosluk

Bela cikaran cocuklara benzer
Sakiz cigneyen yolcular gibidir yalnizlik
Sevdigi kizin gozlerine degil
Dudaklarina bakan yavru bir kartaldir
Eve sevismeye giden uc ayri cocuk gibi
Puslu bardakta altin rengi bir biradir
Mutsuzluk
Umutsuzluk
__________Serefsizlik
Akla gelen binbir turlu seydir
Geo
metrik odalarda gecen yedi aydir
Ah yalnizlik

Oysa ora kah Kuba kah uzaydir
Kadin, gel buraya kendini sevdir
Agzimin yanindaki cizgiden dokulendir
Ay sarhosluk

Simdi bu karanlik
Benim tel tel
___________bogrumu soker.

guya

2008-05-02T16:07:00.002+02:00

Ruya bu, gireni cikani cok olur
Ruya saclarimi karistiran kizin soyadi
Ismini bir elmaya veririm mesela
Sonra dusun butun gece bana nededi

Ama boyle uyanilmaz ki kucuk yuregim
Urkek, gozum urkek,eklemlerim urkek
Kafamin icini taniyor bu disaridakiler
Itler bellediler beni korkak.

Bana neler neler diyorlar da
Hepsi senin yuzunden kaltak.

2008-05-01T15:48:00.002+02:00

Yapar miyiz, oyun oynar miyiz
Sen duvagin basinda
Benim kafam sisede
O gece belin ince
Ben operim sen bakmadan

Senden iyi cellat olur
Senden iyi hostes olur
Gidelim nere ister canin
Seni vermedigim yerlere

Kumral bir adaya gideriz
Kumlar alacali yesil
Ciplak kacma, ben hic
Kiyamam gozlerime

Icim gudulenmis, yuregim yanmaz
Yok da ondan yok da ondan
Ama bigun tanri olursam
Sacindan calarim yere

Ruyacagizimda gordum
Uc portakalli bir reklam
Sen sevmeye usen tabi, benim
Kimsem yok yalan mi?

Tolga anlatiyor: Etut 1; Kotu giris, tiksindirici gelisme, muhtesem sonuc

2008-04-06T01:42:00.000+02:00

Bu yaziya aslinda balkonda sigara icerken basladim. Veya yan odada Leni dinlerken. Belki de evden ilk defa ayrildigimda. Ya da yillar once, suclayabilecegim binbir turlu olay yasanirken. Buyuk buyuk trajediler, hepsi zamanla o kadar ufaldilar ki kucuk bir atari oyunun icine sikistilar.

Bu yazi oncelikle kendimi tiksindirmek icin yazildi. Korkumla yuzlesebilmek icin degil de, daha cok onu yuzume vurabilmek icin. Farkli seyler. Bariz. Ben ne hissettigimi biliyorum. Bunu neden teshir edebilecegimi de. Nedeni aciz farkedilme cabasi. Ben de dahil olmak uzere kimse bu yani siklikla gormediginden. Her gordugumde yuregim calkalandigi, vucudum soka girdigi icin. Karnim gerilip sirtim acidigi, basim agridigi icin. Garip sarkilar dinleme istegim arttigi icin. Pismanliklarim oldugu icin. Yaptigim seylerden uzgun oldugum zamanlar. Ya da olan seyleri degistirmedigim icin dusunceli oldugum zamanlar. Gidenlere git dedigim icin. Duranlara da ben kal demedigim icin. Yeni insanlarin gucunu gordugumde. Iyi seylerin olmadigini dusunup bari kotu seyler yaratayim dedigimde. Ve becerdigimde. Siklikla aglamak istedigim icin. Hicbir sey tatmin etmedigi icin. Hic cabalamadigim halde hep en iyisini istedigim icin. Hayalkirikliklari icin. Basaranlari kiskandigim icin. Yalniz kaldigimda kafamda yarattigim karakterlere uzun vadede baglandigim icin. Insanlarin gozlerinin icine bakamadigim icin. Bunu cocukluktan beri yapamadigim icin.

Mutlu olan hicbir zamanimi hatirlayamadigim icin. Bunu bu sekilde dile getirip kendimi utandirdigim ama yine de aptalca gidip herkese soylemekten kendimi alamadigim icin.

Artik uyumak istiyorum. Uykularimin hepsi bende hala, ama ruyalarimi ele gecirdiler. Seni bazen cok ozluyorum. Kisisel tarihimdeki, zihnimin perdesinde resmi olusmayan karakterleri ozluyorum. Sinifta uyuyakalmayi, Lise 1’deki Idil’in donunu, Uret’in memesini sikmayi, basimi belaya sokan devletokulukizlari’ni ozluyorum. 4 ay oncesini de siddetle ozluyorum. Buyume hastaligina yakalandim ben. Belli bir koseyi donunce yenilgisiz atlatilabiliyormus, oyle gordum. Sabirla onu bekliyorum.

Ama hersey sanirim ben buraya gelince basladi. Dusuncelerdeki optimizm gecisini sezinlemissindir. Simdi cok daha iyiyim, tam 3 paragraf sonra. Fin’le gelen.

Evet ben buraya geldikten sonra diyordum, kare seklinde odalara tasininca basladi. Geometridir sebebi, ey cocuk. Seviyor beni, ay gece. Seviyor beni onuc yasindayken o yaz gittigimiz oteli sevdigim gibi. Belki bu yazi da hep o zaman basladi.

songlar

2008-03-14T16:43:00.001+01:00

Look See Proof – Single's The New Together

DARTZ! – Latin And Greek

Black Kids – Hit the Heartbreaks

2008-02-29T12:19:00.000+01:00

If I was young, I'd flee this town
I'd bury my dreams underground
As did I, we drink to die, we drink tonight

I feel fine now

2008-02-25T10:38:00.002+01:00

Mektup

2008-02-18T11:33:00.001+01:00

Bu mektubu sana, (eger yasiyor olursan) bugunden tam yirmi sene sonra okuman icin yaziyorum. Yalniz senden tek bir istegim olacak: bu paragrafin sonuna gelince okumayi birak! Mektubun geri kalaninin sahsin tarafindan su vakit okunmasini, duygularinin ve en onemlisi de aramizdaki iliskinin sagligi acisindan sakincali buluyorum. Bu paragraftan sonraki satirlarda benim hakkimda bildigini sandigin seylerin dogrulari var. Lutfen beni bagisla, bu mektubu yazmaktan kendimi alikoyamadim. Ne bu mektupta yazanlari tekrar yazabilecegimden, ne de bu mektubu masamdan beni seyrettigi muddetce parcalayip somineye atmayacagimdan emin olamadigim icin onu sana simdi vermemin en dogrusu olduguna inaniyorum. Seni cok iyi tanidigimdan sunu rahatca soyleyebilirim ki, bu mektubu digerlerinin yanina, o eski puro kutusuna, yirmi sene acmamak uzere koyacagindan hicbir suphem yok. Anlayisin icin tesekkur ederim.

Imza

Eski Dostun

-
Bir kadin grupta sarki soylerdi hani, eskide kaldi onlar tabi, artik yoklar; iste onlari cok severdim. Hatta o kadar cok severdim ki, sanirim yakin cevremdeki dort kisiyi de onlarin siki birer fanatigi yaptim. Tamam, ama en az iki kisiyi etkiledim. Hayatim boyunca degil tabi, eminim ikiden fazla kisiyi etkilemisimdir. Umarim. Icimdeki baba paramparca olur, eger dediklerim dogru degilse.
Herkes, ozellikle de annem, babam yok diye icim yaniyor sandi. Halbuki belli basli bir kac an disinda hic umursamadim bunu. Hic eksikligini cekmedim. Ama her firsatta babasi olanlara bunun ne kadar guzel bir sey oldugunu hatirlatmaktan, babamla yillardir konusmadigimi soylemekten de geri durmadim. Babama karsi hic ofkelenmedim, onun hakkinda ileri geri konustugumda butun o laflari demek istemedim. Sadece sigaraya basladiktan yillar sonra bir gun ellerimi yuzume, gozlerimi acik birakacak sekilde kapadigimda babamin ellerinin neden babamin elleri gibi koktugunu anladim.
Sigara icmeye icime cekerek basladigimi soylerim hep, yalandir. Kimseyi suclayamam ama sisman bir arkadasim vardi, o baslatmistir beni sigaraya. Hem de Camel’la. Ama tabii, ben de daha onceden bir gun dedemlerde kalirken bufeden mentollu sigara yuruttugumu inkar edemem. Midemin bulanmasi cok uzun zaman almamisti, tek hatirladigim bu. En sevdigimiz ve gidilebilecek tek sokakta takilirdik. Modasi gecmekle yeniden dogmak arasinda mucadele eden (hayir converse degil) ayakkabilarim vardi, yoldaki butun izmaritlere basardim. Sisman arkadasimla takilmaktan ve bilgisayar klubunun parlak bir uyesi olmaktan ve sehrin oteki yakasinda oturup sokaga cikamamaktan kilo almistim. Butun yazi sanki tisortumun uzerinde kul varmiscasina elimi gogsumden asagi sertce surterek gecirdim. Ozellikle ruzgar karsidan estiginde. Bir surati andiran iki meme ve gobek deligi bileskesinin karsidan hos gozukmeyecegi kanaatindeydik. Ayni sokagi asagi yukari yurudugumuzu hatirliyorum, ve o mukemmel alisveris merkezinin paten-parkivari girisine bakan (enine) uzun merdivenlerinde bir yaz aksamustusu oturup sigara icmeye calisirdik. Sigarayla ilgili en havali seyleri cabucak kavradim ve uzerine de hicbirsey eklemedim. Bu yuzden sigara elime yakismaz, hala liseli bir moron gibi icerim.
Sarki soyleyen kadinin ve grubunun hakkinda herseyi bildigimi iddia ettigimi zamanlar ise ben sigaraya baslamadan biraz onceydi. Yeni albumlerinde kadinin sesinin degistigini farkedince onun ses tellerinden ameliyat oldugunu soylemistim. Hatta olmayan kuzenimin kolunda kadinin isminin olmayan dovmesinin oldugunu da soylemis olabilirim ama onu karistirmayalim. Walkmanimi kaybetmemle yeni albumun cikmasi ayni tarihlere rastlar. Anneme walkmanimi resim sinifinda unuttugumu ve dolayisiyla calindigini soyleyemedigim icin arabada biraktigimi ve belki arabayi yikatirken yokolmus olabilecegi yalanini atmistim. Annem uzun bir sure bana walkman almadi ama arabasini da ayni yere yikatmaya bir daha goturmedi.
Ben cocukken otobuse cok binerdik. Bir bahar gunuydu, en azindan hava sicakti; dogdugum sehrin komik adli parklarinin birinin onunden geciyorduk otobusle. Annem bana araba alirsak ne renk olmasini istedigimi sordu, ben de sari dedim. Yuzunu eksitip sarinin taksi gibi duracagini, baska bir renk secmemi soyledi. Ben de sariyla alakasi olmayan bir renk soyledim. Ilk arabamiz kum rengiydi. Ben hep sari dedigimi, akabinde sari olamayacagi icin yakin birseye cevirdigimi iddia ederim. Oysa kalbimin ta derinliklerinde biliyorum ki… oyle olmadi. Eve gelince odamin isigini yakmadan bir saman kagidina cizebilecegim en geometrik arabayi cizdim. Ilk arabamiz geometrikti.
Salondaki cekmecelerden birinde yiginla kagit ve zarf bulunurdu. Neden saman kagidina cizdigimi hatirlamiyorum ama yalan soylememi istersen annemin kaliteli kagitlari harcamami istemedigini soyleyebilirim. Bu oldukca buyuk bir yalan olur cunku annem her zaman beni ozgur birakmistir. Fazla ozgur birakmistir da diyebiliriz. Hicbir zaman ev hapsi kavramini bilemedim. Televizyonda parali kanallarin boy gosterdigi donem, zamanin tek parali kanalinin bedava gosterim yaptigi 3 gunluk bir tatilde, belli bir saatte top oynamayi veya ust mahallelerde kaybolmayi birakip eve girebilmem icin annem tek careyi koluma bir saat takmakta buldu. Ayni taktigi, kendi yazliklarinda babannem de uygulamisti; lakin guzel yuzlu bir cocuga hayir diyecek kadar gaddar olamadi ikisi de.
Kesif dergileri okumayi sevmezdim de, daha cok verdikleri hayvanlar alemi cdleriyle ilgilenirdim. Bir dergi almaya basladi mi en az 2 sayi kadar takip ederim. Prensiplerim vardir. Bu dergilerden birinde gordugum bir saat aklimi basimdan aldi. Kayisi cocuklugumun yaygin dizaynlarindandi; disli bir metal lastik. Turuncu, kenarlari fosforluydu; saatin kendisi ise mavi ve yuvarlak. Kucukken ne istedigimi bilirdim: O saati almak icin cok bekledim. Saatci adam dunyanin en guzel parfumunu bilegine boca etmis de saati bana vermeden 1 haftaligina test surusune cikarmis gibi kokardi kayis. Hic unutmadim o kokuyu.
Eskiden de belli kokular yuregimi sokerdi yerinden. Koku hafizamin farkina vardigim an beynime bir tus yerlestirip bu secenegi hayatimdan tamamen cikarmak istedim. Goruntulerin veya tatlarin beni goturemedigi yerlere hep kokular tasidi beni.
Komik huylarim vardi. Kucukken tuvalete girdigimde nefesimi tutardim. Koklamak istememem anlasilirdi da, agzimdan nefes alirsam da agzim kokucak sanirdim. Deniz gozluklerimi alnima kaldirir sonra biri bana kafamda durdugunu soyleyene kadar suyun yuzeyinden aglamakli gozlerle denizin icine bakardim.
Yuzmeyi oldukca gec ogrendim, ama hep cok erken ogrendigimi soyler dururum. Genelde sig yerlerde dalip cikardim ama kollarimi sirasiyla uzatip ileri gitmeyi hic beceremedim. Durgun suyun yuzeyinde yatip kafami geriye dusurerek kumsaldaki insanlara ve agaclara tersten bakmayi severdim daha cok. Dubaya kadar yuzemeyip sahilde annem, ailenin diger disi bireyleri ve yuksek kahkahali arkadaslariyla oturmak icime sinmese de, bir gun yuzmeyi ogrenince en yakin adalara bile yuzecegimi dusunerek avuturdum kendimi. Yuzmeyi ogrendikten sonra da dubayi genelde pek gecmedim. Yine de saatlerce kaybolup “su kayaliklardan” koseyi donunce gordugum akil almaz seylerden bahsedip durmayi surdurdum.
Merdivenleri birer birer inip ciktigimi soyler cocukluguma sahit olanlar. Ben hatirlamiyorum. Sartli hafizaya olan inancimi da kuvvetlendiriyor bu durum. Bazen sasilasi seyler yapar, cesaretimle buyukleri kendime hayran birakirdim. Oysa hepsini salakliktan yapardim. Mesela elimdeki ariyi arkadaslarima gostermek isterken avcumun tam ortasini vahsice sokturmam tamamen benim hatadir. Bazi arilar dinlenebilir, ucmayan her ari olu olmak zorunda degildir. Eger bir ari oldurmem gerekirse bu isi yanimdakilere birakir, arilara alerjim oldugunu, eger kazara sokarsa beni hastaneye yetistirmeleri ve bu zahmete girmektense kendilerinin oldurmesini ve cabuk olmalarini rica ederim. Arilardan korktugumu soylememden cok daha mantikli oldugunu su yasimda bile hala dusunuyorum.
Yalan soylemenin havali oldugunu asla dusunmedim. Havali sonuclari da olmadi acikcasi. Lakin basimi belaya da sokmadim hic. Yalan soylemek benim icin gundelik hayatin bir parcasiydi. Zaman zaman hala oyle. Yalan soylemek, insanlari cok eglenceli olduguma inandirmak icin basvurdugum bir yontemden, suratimdaki bosluktan firlayan kelimeleri kayitsiz izleyip hayal gucumun bir kurbani olmama donustu. Ve tam tersine zaman gectikce kendimi inandirmak hep daha da zor gelmeye basladi. Sadece insanlara soyledigim ani yalanlari kendime de soylemeye (ve duzeltmemeye) basladim. Artik neyin ne oldugunu tam olarak bilmiyorum, bilemiyorum. Sana butun bunlarin dogru oldugunu, yirmi sene beklemenin buna degdigini de soylerdim ama, nereden bileceksin, degil mi?

the old man part 1

2008-02-15T17:24:00.000+01:00

On a Friday afternoon, he walked to the stage to bow.
In an old English townside country pub; out the leaves were green.
Band stopped playing, those young chaps
Wearing red hair and freckles, and flat hats
A blinding night would start by the time he’d talk.
A feeling no one have ever felt, heard or seen
Arose like a blue morning
A velvety, bright morning.

adim artun

2008-02-15T13:26:00.006+01:00

Kirpiklerim uc renkli mikado cubuklarini andirir, bir haftasonu gozlerime gokyuzunu dikiyorum.
Yakin-uzaklarda bir yerde, beni izleyen bir kure var.
Ensemin arkasina gozlerini bastiriyor.
O konustukca hep kulaklarim gulduruyor seni.
Bir haftasonu gozleriniz bos kalmasin diye onunuzde yasiyorum. Bana bakmadan bakmayi bilemezsiniz. Yoksa bilebilir misiniz?
Bu gozler sizin degil.
Aydinlanmalar yasiyorum, sana da soyledim, ben bir insanim, hayattayim ve adim artun.
Ayagimin yuzuk parmagi kirildi.
Vazgecmeli miyiz?
Hadi yapraklar dusmus yere, kabanini giymeden gel; cunku acik gri bu sehrin taa tepesi, camlardan bakamazsin.
Guzel bir organ sesi kulaklarinda, inan bana diyor.
Ciddiye alinmiyorum cidden. Uzaktan goremezsin.
ben bir insanim, annembabam var, bu bir agac,
ya senin adin ne?

/

2008-02-08T11:27:00.000+01:00

Fonda beyaz zambaklar siyah cam bir masanin uzerinde, yerde cesitli kilimler, diger kisimlarda koyu siyah tugla duvarlar, sominenin onunu aydinlatan harli alev; yatay bir agaca benzeyen agir, dikdortgen kahve masasi ve altinda yatan inek postu. Uzun duvarin 2/3’unu kaplayan pencereden odaya dalan taze beyaz isik. Ve uzun, uzun golgeler.
Siyah sacli kadin flora desenli siyah beyaz etegi ve ayni zevksizlikteki mor bluzuyla iceri daliyor. Kalin dudaklarina gul kirmizisi bir ruj oturmus, oglen isigini gayretle yansitiyor. Dudaklar acildikca kenarlarinda su damlalari uzuyor.
Ust katta kirmizi sacli bir kiz Mulder&Scully posterinin onundeki televizyonda ucak kazasi belgeselleri seyrederken, gozu parlak beyaz gokyuzu ve penceresinin onundeki agacin parlak yesil yapraklarina takilir.
Ani bir ceviklikle uzerine gri kapisonlusunu alir.
Sigara icmek icin, biraz yurumek icin, bir de dik yokus baslarinda durup asagida alisveris yapan insanlarin, vitrinleri gosteren ellerin, dolanilan bellerin, tutusan parmaklarin sessizligine bakmak icin disari cikmaya karar verir.
O gidince dun izledigim filmin reklami cikti televizyonda.
Guzel sacli bir cocuk:
/dinle bak beni,
diyor, duy onu. Derim kaburgalarim uzerinde hareket ediyor. Bu halimle nasil koynuma koyarsin onu?
Seni cok ozledim biliyor musun?
/Kalbimi burup suyunu cikardin,
diyor, duy onu. Tuylerim hareket ediyor. Sanirim kendime gelemiyorum.
Bu zamana kadar gordugum en guzel sey sensin.
Guzel seylerin sadece filmlerde olduguna inanmiyor sonra.

Ardiardinaindim merdivenleri

2008-02-05T12:57:00.000+01:00

Ardiardinaindim merdivenleri, ustlerinde metal izgaralar tam bahar aksamlarina layik. Gonlum sokuk yuruyorum kopruler ustunde, yuregim suretini kokluyor. Arabalar geciyor yanlarimdan, kaburgalarimin arkasi sizliyor. Ben, ama, biliyorum, ne bana ne olanlara ne de sana yazik.
Dudagim titriyor fakir semtlerin gece isiklarinda. Roman gibi hayat yasadim diye bagiriyim bos meydanlarin taslarina. Bu koseyi donmek istemedim ben, sirtimi kasima benim. Girmeyin, parmaklarinizi bastirin bu gergin sakaklarima.
Kliseleri sevebildigim kadar sevseydim seni. Ya da sevebilseydim sevdigim kadar kendimi. Kazanan varsa, o hep ben olacagim. Ankara sokaklarinda yurur gibi yururum zamanin sayi dogrusundan. Mavi kaldirimlarda, eli cebinde yuruyen bir adam. Otel paspasinin alti balik, kavgada cami kirilmis. Kestane kokulari kisli havada sinsi; olan varsa bir ben olacagim.
Kafam agir geliyor omuzlarima. Agzinin icine pecete sikistirinca daha guzel konusan, cocuk sen misin sentetik kokulu arabalarda. Bir kis gunu eve gelip para sactim. Yerler dolu yirmilik. Soguk kis sartlari eve taksiyle donmemi gerektirdi. Yanyan giden metroda yasanan karpuz heyecanini bir dahaki sefere birakiyorum artik.

Ben biliyorum, o metronun rengi mor.

Gitme dunyam donsun donsun

2008-02-04T10:21:00.000+01:00

Apacik sanatlar arasindan bildiriyorum sevgili, beyaz plastiklerin parlak yuzeyleri arasindan duvarlari izleyen atkili insanlar. Piponuzu yakayim bayim.
Sanki eski eve geri donmusuz gibi degil mi, kapi kapandiktan tamitamina bes saniye sonra bize ulasan dalgali soguk ruzgarin yuzune carpisini hissedebiliyor musun? Limonlu mendil kokan dolabin, veya parfum kokan kizlarin, neden kokuyor insanlar; her yilin her ayin her donemin belli kokulari var gibi sokakta, otobuste, ama daha cok annelerde, sevgililerde,baygin camasir kokan sira arkadaslarinda; ilkokul yemekhanesinin, karla kapli arka bahcenin, amcamin okul demirlerinin ardindan verdigi paranin, ayni parayla alinan oyun kartlarinin ve hediyelerin ustunde. Hayatin her doneminde beni taniyan insanlara belirli surelerde guzel oldum. Cift virgul,,. Yaz, deha seni. Ustuste harfler bindiren baskasi ama degil mi? Okuyan da parmaklarim yazmanin yelinden buz kesti en iyisi yatmak mi, dokuzda misafir gelicek, ne saat dokuzdan evvelse uc adimlik oda sinirlari icerisinde sigara icmez mi,istirham ederim. Kadin! Bir daha gul. Kadin dedim. Bir daha gul. “Saclarimi attim yana, agzimi acarak gulerim, camlara yagmurlar yagar, cok usursun. Sevmez seni gunesli gunler, bileginden kan bulasmis guzelim(,) pikeye, sevmez seni pembe yastiklar, hayatin yolunu bulamam gidemem oteye, burusur yillaraylargunler.”
Saclarini mum alevinden yapmislar senin biliyor musun? Mat gozlerim olu balik gibi. Sevmezsen sevme sevdirmeye cok merakliyim. Uzun sevsen aceleye gelmez ki sevgi. Bir odanin bir orasinda bir burasinda, tam oniki saat uyuyalim mi(,) sonraki gun?

0

2008-01-30T02:54:00.000+01:00

Hayatimin en onemli sozlesmesini bugun imzaladim. Ustune de soguk bi su ictim. Bugun milattir. Hayde.

Asansor

2008-01-29T17:17:00.000+01:00

Paralel evrenlerde bir cocuk kaplumbaganin sirtindaki tepsiden asagi atladi. Kollari ve bacaklari uzun makarna cubuklari gibiydi gordun mu? Yesil ve kirmizi evleri beyaz dosya kagidina patates baski yapardi. Nisasta israfini gormezden geldik. Sen gordun mu?
Arkamdan yaklasip soguk elleriyle gozlerimi kapama. Kesilen hindiyi beyaz kara attik, kar arifesi gokyuzuyle ayni renge boyadik arka bahcemizi. Agacin dibine iserken popomu actim,ust kattaki cocuklar guldu. Kirik koyu banka oturup sabahin erken saatlerinde buzdolabi posedinden uhu koklayan cocuk gordu, guldu. Sap sap popoma vurdu tirnaklari pis cocuklar; onlar da gordu. Fermuarimi cektim, sen gordun mu?
Annem yilbasi agacini cope atti. Bana biraktigin notlari da saklamadim. Cenemin altindan giren kursun gozumun arkasindan gecer alnimin berisinden cikar da hala yasar hastabakicilara cikolata ismarlasam ben de, adim Artun degil. Adim Artun degil.
Simdi, sonra, belki yarin. Dun, bugun, belki sen oldun. Sanki, belki, gibi; hepimiz gittik sonunda.
Agaclarin arasindan isik siziyor, uzerimde seffaf yagmurluk icim ciplak terliyorum. Kivircik sacli kizlarin disleri yamuk, ama genelleme yapamam, yuzume sigara basmis kim, kim? Dunya uzerinde olanlar ve doksanlarda kenar mahallelerde duvarlara limon kolonyasi sikip duvarin eridigini gorup sasiran oglan ben, eve girip kaplumbaganin tepsisiz sirtini kanepe koltuklarinin altina yapismis bulan da ben, kusu masaya saldim bizimle ekmek yiyor, rengi hic kirmizi olmamisti ama bugun kirmizi oluyor, ingilizce cizgifilmleri yedi yasimdan beri anneme tercume ediyorum, dort yasimdan beri ezbere kitap okurum, balta girmemis ormanlara falcata soktum, ben.
Bir zamanlarki halini dusundun mu? Isyerinde yaz bir kagida bastir, eve gelince kimle kimi dovusturecegini. Kimimiz yer, kimimiz bakar. Bazilari sebepsiz oluyor.
Bir silahim olsa kalbime tutar ceker miyim simdi? Dediklerim anlasilmaz, kelimeler aklimda. Ne esya degistiririm ne kiyafet ben boyle severim, yeni oyuncak mi aldin diye de sorarlar, keser bicer yenisini yapar, kucuk fenerlerin ampullerini belime takmayi severim. Eger oyuncaklarin elleri birlestirilirse danseder iplerden kayarlar, barbilerle eksinmenleri sevistirmeyin ayiptir. Arabayla tunele girmeyi sevmem, girersem cikmayi sevmem, hayatta tekduzelik ariyorum, elime enstruman, disime kurdan, elime eldiven ariyorum. Bacaklarima krem surmem, surdurmem, masaj yapacaksan midemden baslayalim, ki rahat rahat tokatlayabileyim seni. Hidrellez'de duvarima araba resimleri asarim, ama kendimi onunu kut cizerim, once sari olsun demistim, sonra saman kagidina cizdim, saman kagidini cok severim, saman rengi arabamizdir ilki, benim sayemdedir. Tatillerden donunce ciceklerin acmis olmasina sasiririm, bu yerleske hergun bir intihar kaldirmaz, dun iyiniyetim oldu.
Bilegimden dirsegime spagetti sendromu, asansorlerin onu gol olmus, kan kokuyor. Cama yumruk atmis biri, damarlari dirsegine toplanip dugumlenmis. Kizlar krize girmis. Bes gunde dort arkadasim oldu seneler evvel, gordun mu?

Bahce

2008-01-26T17:45:00.000+01:00

Indim bahcene guz gunu
Duslerinin arasina
Kalbim simdi patlayan
Kirmizi bir eldiven

Oradan buraya kosuyorum
Sonra gerisin geri
Dikdortgen bu bahcenin
Dort bir yaninda varim ben

Cok sevdigim az seyin
Icinde degil sonbahar
Ama yarinlar ve yuzukler
Kemik zar ve porselen

Yuregim atmazsa n'aparsin
Etler hep calismiyor
Kemiklerimin uzerinde
Sade ruhlar var bazen

Hem sadece benim mi
Seni tanimistim ya simdi
Uykuna gonullu bekciyim
Hadi git biraz dolas sen

Karabasanlar kara mi
Yoksa kara mi basmis biri
Dondurmama kum tasidi
Ama ruzgar degil bu esen

Eli delik bir cin varmis
Mermi atmissin gibi
Yuzlerinin ustune yatar
Cocuklar iste bu yuzden

Bacaklarina oturup
Sohbet eder seytanlar
Ben uyanik kalirim
Donersen gittigin yerden

Sabah uyandiginda
Beyaz yatagin ortusu
Ve mor cicekler balkonda
Bahsederler hep benden

Saat: oglenden once
Gunesin krem tortusu
O guzel yanaklarinda
Bukle bukle gul desen

Karaltisi bir notun
Parlar ufacik aklinda
Bazi gunler okursun
Ihtirasla istersen

"Kabuslar sever beni
Ama sevdirmezsen kendini
Kabus olmaz o zaman
Kucuk yuregimi ezen"

Imza:

Artun

2008-01-18T18:48:00.000+01:00

I think I saw you in an ice-cream parlour, drinking milk shakes cold and long
Smiling and waving and looking so fine, don't think
you knew you were in this song
And it was cold and it rained so I felt like an actor
And I thought of Ma and I wanted to get back there
Your face, your race, the way that you talk
I kiss you, you're beautiful, I want you to walk

1972

Ay Karanlik

2008-01-08T11:46:00.000+01:00

Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...

İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...

Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...

Ahmed Arif

What the?

2008-01-05T00:25:00.000+01:00

Bugun, kisisel yakin tarihimin duygusal olarak en agir gunu sifatiyla(yine) yakin tarihime gecsin.

2007-12-15T02:27:00.000+01:00

Pull the ripchord
The ship has lost it's sail
Your mama's got a new man
Your daddy always fails
And you're eating again
At them because nobody loves you

And even fancy things have finally lost their charm
wine and diamond rings that never get you anymore
you're sleeping again alone
because nobody loves you

And ooh, they should have seen you,
Should have known you
Should have known what it was like to be you
So come on kid, look at what you did.
I don't know if you meant it, but you did yourself in
And I was even having a good day
When I'd found out we'd lost you

And ooh, she said it was in the singing and the strumming,
Or maybe I even saw it coming

2007-12-13T02:53:00.000+01:00

Acidan bagiran cocuk. Gozumun bebegi cocuk. Kirpikleri guzel cocuk. N'aparsin gecenin bu saatinde ayakta. Saatlerimizi yanlis ayarlayalim! Kimse anlamasin cocuk.
Kirmizi cakmagini gormesinler; sigara mi iciyorsun cocuk? Hani zar zor izin almistik da votka icmeye gidiyorduk rotary klubune. Bu apartman miydi? Yoksa su mu? En iyisi arayayim, derken burnum kanamaya baslamaz mi sakir sakir. Mendil versene cocuk. Yok mendilim. Bende de bir tane var, yetmez ki cocuk. Yanaklarimda kuruyanlari tukurugumle silerim. Burnunun icinde kuruyup kalanlari ne yapicaksin? Toplantiyi kaciricaz cocuk. Bosver.
Kizi niye aglattin? Tanimadiklarini uzer misin hep cocuk? Bir sigara versene. Veririm ama bir opucuk ver sen de. Istesem basimi cevirip dudagindan da operdim. Operdim. Zavallisin oglum sen. Cidden bak. Hani ayni sokakta amcamin arabasindaydik ya, amca ben burada bir kusmusum iste diyemiyorsun. Ahlakli bir ogrenciyim ben amca. Din dersinden kaldim ama. Gercekten kaldin mi cocuk?
Kaldim ya, ortaokulda dinciyi dovmusler kursuye yatirip. Haftasonu kizlar tuvaletine girip ped calmistik. Sakliyacaktin onlari cocuk. Sinifa yastik getirip uyudugun soylenir, dogru mu cocuk? Dogru ya, ortaokulda dinciyi dovmusler kursuye yatirip.
Elini cek siradan, dedi ogretmenim. Televizyona arkami dondum. Sigaran bitsin de yatalim cocuk, ne zaman arkadas edindik basin belaya girdi. Gecen fisildadi kulagima cocuk, eger tum sevgini tek sevgiliye vermissen bundan sonra verecek bir sey kalmamis olabilir. Ben de dedim ki, umarim oyle degildir. Daha cok gencim ben. Anliyor musun?

Gozumun bebegi cocuk.

Koltukta gorulen uzun ruya

2007-12-11T20:45:00.001+01:00

Malzemeler:

Bir adet Tina adinda zenci (ve guzel) kiz
Onun cok (ama cok) kasli beyaz sevgilisi
Uc yani havayla cevrili doner standi
Bir adet siyah silah
Doner standinin etrafinda kalabalik
Roportajci arkadaslar
Piknik masalariyla dolu amerikanvari bir yemek yeme alani (kapali)

Lan yine mi unuttum.

Artun Rice Beach'den bildiriyor

2007-12-11T11:02:00.000+01:00

Sevgili ,

Bugun cirkin kizlar aniriyor. Gidip agizlarina yuzune seri hareketlerle carpicarpiveresim geliyor. Haaaaaryuken! *donerek rayu*

A iclerinde guzelleri de varmis, onlara da aduket cekerim artik. Hic bir sey yazasim yokmus. Ben blog nasil yazilir bilmiyorum zaten. Sadece bi belge lazim, askerlik tecili icin, ortmenimi bekliyorum. Ortmenim de nerde acaba. Benim ortmenim (bagyan), Daniel Defoe'ye benziyor. Yesil goblet vardi ya hani Spid-Erman'da. Bak ortaokul sakalariyla nasil senlendirdim ortaligi. A cirkinmis lan o guzel dediklerimde. Kizi tam ortalayamamisim. Ortalayinca agzi yuzu cok ortalikta kaldi. Guldukce yanaklari yanlara sarkti. Tanrim.

Gunlerden dun degil ondan onceki dun, gece gece muzik dinlerken cok duygulandim, sanki her sarki sozu bana incelikle yazilmis siir taneleri gibisinde. "Ja leuk eh" diyen agzina kazara dirsek mi atsam. Kadinlara siddet. Aa asil gecen ne oldu *herseye sasirma gunu*, okulda tuvaletteyim (evet biliyorum, ama ben disarida yapamamcilar bile zor durumlara dusuyor), Eminem mirildaniyorum, bir anda tez konusu olarak Eminem'in sarkilarinda kadinlara siddet. Lan iki saattir egiliyorum bi de acaba cantada diskmenim var o mu otuyor acik kalmis diye, yanimdaki killi cocuk iPod dinliyormus son ses.

Oguz Atay'i gec kesfetmenin huznu - ama sonunda kesfetmenin de sevinci icindeyim. Kesif olmadi di mi buraya. Esseklik diyelim o halde. Vardi da bende pek tenezzul etmemistim. Yoksa Amisterdam'da nerden bulucam Tehlikeli Oyunlar'in eski bir kopyasini. Bu arada Hakan Gunday yasliligina dogru umarim selebriti olur, zira Kinyas ve Kayra'nin ilk basimi var bende. Om yayinlari mi ne hatta. Biliyoz da konusuyoz olum.

Cukumden dusen bin parca. Harbi bak. Aa Weeds diye bi dizi varmis bi de, izleyen izlemeyene (ben) anlatsin rica ediciim. Canimiz sikiliyor mutemadiyen. Bi dizi lazim ki gerzek oldugumu idrak edebileyim. Ama idrak yetenegi olan bir gerzegim. (Uyak). Bu aralar ruya da gormuyorum, belki ruyamda ruya gorurum hic fena olmaz. Ben o bagirarak uyanmalar filmlerde oluyor saniyordum, kanter icinde HUEAY diye bir anda, sonra yanindan bir kadin yukselicek "ay sevgilim nooldu" diye sorucak. "SIS LAN senin yuzunden zaten" diycek herif de, karinin kafasini yastiga bastirirken, "tek kisilik yatakta cift kisi yatilir mi lan bu sicakta."

Yatilmaz Artun'cum.

Artun Rice Beach'den bildirdi. Yani en kolay yerlerden. Ondan sonra da eskisi gibi olmuyor hayat zaten. (Uyak).

2007-12-10T23:42:00.000+01:00

Mutfagin kosesini donunce
Aynada korkularimizi gorduk

2007-11-23T07:33:00.000+01:00

Bilgisayar oyunu ya bu hani, once maymuncugu secip sonra arabanin sag on kapisina tikliyorum. Dizlerimin uzerine comeldim. Araba anayola cikan beton bir zeminin uzerinde duruyor. Saklandigim yerin karsisinda ise bir kopru ile tas ev var,, arkasi orman.
Sari sacli,, siyah kirli sakalli Mustafa. Mustafa'nin arabasindan teybi calicam. Icindeki kasetle beraber. Caliyorum. Yanimda suc ortagim var. Benden yasca kucuk bir oglan, cakal olmak icin yetisenlerden; benim payim yok. Benim burada ne isim var zaten. Derken Mustafa ve yillardir tanidigim baska bir buyuk adam geliyor arabanin obur yanindan. Tanidigim bu adam on yolcu kapisina oluasmak icin arabanin arkasindan dolanmayi tercih ediyor iyi ki, ama ben tam kapiyi kapatip ayaga kalkarken sirtimi goruyor bir kac saniyeligine. Hos, ayaga dikilince bu cussemle, Mustafa'da goruyor ya, hizli hareketlerle herhangi bir iletisimi engelliyorum. Elimde tuttugum beze sardigim teybi kemerime sikistiriyorum. Basimi one egip hizli adimlarla yanlarindan gecip, geldikleri yone, ormanin icine dogru ilerliyorum. Teybin olmadigini farketmeleri an meselesi.
Iki tane bisiklet bulduk, hizla eve dogru pedal ceviriyoruz. Bu sirada bizim toyun telefonu caliyor. Telefonda Mustafa. Oyle cok bagiriyor ki, ben bile duyuyorum. Korkmuyorum ama, endiselenmiyorum bile. "Ayni dili konusuyoruz, niye bagiriyosun" diyor cocuk. Ne alakaysa iste. "Abicim, ben yapmadim" diye sayisiz tekrarliyor. Beni de gormusler midir acaba diye konusmayi kacirmadan dinlemeye calisiyorum. Sanki gorulmeyecek bir yanim vardi. Sonra bizim cocuk "Alo? Alo?! ALO?" diye bir kac numara cektikten sonra Almanca "Aradiginiz numaraya su anda ulasilamamaktir. Lutfen daha sonra tekrar arayiniz, ya da sinyal sesinden sonra mesajinizi birakiniz" diyip, metalik bir "biip" ekledikten sonra telefonun kapagini cat diye kapatip cekedinin sol ic cebine yerlestiriyor. Ne varsa genclikte var,, hayranim.
Eve geliyoruz, uc kisi daha var evde. Ev arkadaslarim olsalar gerek, ev benim zira. Bez parcasini acip bakiyorum; teyp yerine iki adet porno dvd var, ama yadirgayacak durumda degilim. "Siz bugun Mustafa'dan biseyler mi caldiniz? Bizim evi ariyorlar" diyor. Icerideki odada takiliyorlar. Canim yesil elma cekiyor. "Yok abicim bizi de aradilar ne alakasi var anlamadik ki. Gelsinler de gorelim dertleri neymis" diyorum. Hemen saklamam lazim bunlari. Yatagin ucunda otururken aklima turlu turlu fikir geliyor. Dolabin icinde birsuru yer var. Fazla dikkat cekmeden iceri donmem lazim,, bu ibneler hemen satar, ihbar eder beni. Simdilik bezin icinde, dolabin ustundeki hurcun altina kistiriyorum. Gidip yesil elma soyuyorum kendime. Iceri donuyorum.
Iyi saklamam lazim onlari. Orjinal olmam lazim. Hic bakmayacaklari yer neresi? Neresi?

Alarmlar hic calmasa.

2007-11-19T13:30:00.000+01:00

Kar topu

2007-11-17T06:00:00.001+01:00

Seninle mi kar topu musabakasina katilmisiz, cakallik yapip siperlerin arkasina saklaniyoruz,, duvarda patliyor buzlu kartoplari, hemen geri saldiriyoruz. Pusuya yatarak bitiriyoruz islerini. Kazandigimiza o kadar eminiz ki,, cikiyoruz disari. Kanal akiyor uzerinde durdugumuz tugla koprunun altindan. Birazcik soluna baksana goruceksin geriye kalan son cifti, paralel kanalin egimini islik calarak tirmaniyorlar. Neden onlar kovaliyor, neden biz kaciyoruz,, buz her yer kayarak inerken kopruden bitiyor buzlar ayagimin alti surtunuyor asimetrik kaldirimda. Kanalin yanina kosarken yakaliyorlar seni,, suya atliyorum; su ilik, su sicak. Karsiya yuzup tek hamlede cikiyorum. Ne islagim, ne de usuyorum. Benim tarafima getiriyorlar seni, sakalasiyoruz. Ikisi yanyana durmus, arkadan sarilmis oteki, iki yakin arkadaslar. Sekerek kosup, ziplayarak itiyorum suya ikisini. Biri suya dusuyor, oteki cikik kaldirima takiliyor. Zihnim ikiye bolunuyor burada.
Akintiya kapilip gideken beriki, otekinin kollari sirtina katlaniyor. Felc! diye bagiriyor. Felc oldum. Cenesi omzuna kayiyor,, salya yok, kanat olmus kollarin, gordun mu? diyorum. Afalliyorum iki uc dakika, suya dusen akintida hizla ilerliyor, gelicem geri. Gelicem geri. Kosuyorum akintinin pesinden. Hava aydinlaniyor, gri. Posetlerde baget tasiyan adamlara carpiyoum; fosforlu polisi gorup geri donuyorum.
Felc! Felc oldum diye bagiriyor. Beklerken iyilesiyor. Akintidan cikariyorlar digerini. Geliyor yanima. Satmamis ki beni. Polisler guvercinlere bakiyor.
Kizmayin alinmayin darilmayin, sakaydi hepsi.
Biliyoruz, diyorlar.
Hem komikti de.

2007-11-06T04:06:00.001+01:00

Eviniz ne guzel kokuyor kadin
Ama korkutuyor o alet beni
Televizyonunuz ne kadar buyuk kadin
Kedin de cok guzel

Ben bir romantigim.

2007-10-31T01:02:00.001+01:00

Ben bir romantigim.
Onumdeki kagitlari firlatip hizli hizli bir sigara sariyorum. Ellerim titriyor. Aklima yazarken bunlari, dirseklerim titriyor. Bagiriyorum.
Sanki bagirmak herhangi birimize bir rahatlik saglamis bugune kadar. Sanki. Sanki cozulucek bagirinca hersey. Bir bagi cozucem ve yuregim agzimdan cikacak. Ogurucem kizarana kadar. Gozlerim kanlanacak. Yaslar yere damlayacak.
Bugune kadar oldugumu zannettigim herseye lanet olsun.
Bagirmadim az once. Bagirdigimi hayal ettim. Insan tek basinayken neden bagirir ki. Dagda yalniz olsan bagrilmaz. Bilmez miyim. Sanki. Sanki cozulucek bagirinca hersey.
Sigarayi yakiyorum ama kulluk uzakta. Kulluk yakinda ama ellerim titriyor. Ellerim titriyor ama ‘ama’larim bitti. Pijamalarimin icindeyim, dustan cikmisim. Hayatimi icimden kendime anlatiyorum. Okuyan olursa diye bir gun. Beynime arakablo takip hepsini bos bir kitaba aktaricaklar bir gun. Bunun icin yasiyorum ben.
Alelacele giyinip evden cikiyorum. Icimde aciklayamadigim birsey buyuyor. Trenin geldigini gordum. Kosmaya basliyorum. Yanimdan biri geciyor. Trene yetismek icin kostugumu dusunuyor. Butun gucumle burnuyla agzinin birlestigi yere patlatiyorum yumrugumu. Tum agirligimla abaniyorum ustune. Iyi bir fikir olmadigini arkadaslarini gorunce anliyorum. Kalkip sesim ciktiginca bagiriyorum hepsinin suratina. Hicbiri korkmuyor. Bagirinca cozuldu sanki hersey.
Uzerime kosuyorlar, ben de tam ters yone. Yakalanmam an meselesi, biliyorum. Dizlerimin bagi cozuluyor, cok korkuyorum. Hep de korkak oldum zaten. Kucukken merdivenleri teker teker iner cikardim. Ne degisti acaba; bunlari dusunmenin sirasi degil. Dusunecek bol bol vaktim var, ama dusunmuyorum. Iste bu degisti. Otobus aralarina sikistirilan dusunme seanslarinin suresi. Suresizligi. Iste bu degisti. Yakalayip yere yatiriyorlar. Ellerimi yuzume kapiyorum. Bildigim butun dillerde yapmayin diye bagiriyorum. Bagirmak bir seyi cozmuyor, yapiyorlar. Burnum kirildi. Uzerime balgam atip gidiyorlar. Cok da kosamamisim iste, sigarayi birakmam lazim. Ev hala yakin. Geri donup ustumu degistiriyorum. Burnumun kemigi cikmis disari. Gozlerimin altina kan iniyor. Bir sigara daha sariyorum. Dar oluyor, icemiyorum. Kulluge sondurmeden birakip tekrar cikiyorum disari.
Trene binmemeye karar veriyorum. Otobuse dogru yuruyorum. Kan diye bir ulke var bu dunyada. Eksik para vermisim, otobuscu anlamadigim seyler soyluyor. Para ver bana para ver diyorum. Para ver. Kendi dilimde tekrarliyorum. Para ver lan bana. Anlamiyor. Eh napalim, eksik parayi tamamlayip insanlarin bakislari altinda otobusun dar govdesini cigneyerek en arkaya yuruyorum. En arkaya. Havali cocuklarin oturdugu yere.
Sesler kisik, kafamda sarkilar caliyor. Bunlari elde etmek icin burnumu kirdirmam gerekirse bir daha yapmaliyim bunu diyorum icimden. Gozlerim yasariyor. Canim asil simdi cok yaniyor.
Yillar once burnumu catlattigim an aklima hic gelmiyor. Sanki hic olmamis. Belki de hic olmamis. Oldugumu zannettigim herseye lanet olsun. Meslegini ciddiye alan otobus soforlerine lanet olsun. Otobus surerken kalp krizi gecirsin istiyorum. Orospu cocugu. Kirmizi isikta duralim. Yesil isikta duralim. Kornaya dusen kafasindan anlayalim oldugunu. DAAAAAAAAAT.
Biri kaldirip otobusten disari firlatsin zavalli gotlegi. Insanlarin ulasmasi gereken yerler var deyip gonlumuzu kazansin sinsice. Alkis tutalim. Hayat bu kadar vahsilessin istiyorum.
Kahramanlarin hepsine lanet olsun. Butun super kahramanlar insanlari olamayacaklari seylere ozendirmenin cezasini cekmeliler. Ben gercekci bir durzuyum.
Hayal kuramayan insanlarin hepsine lanet olsun. Hepsi gerceklikle olsunler. Sinirda gerilimin tirmandigini gorup artik savas ciksin diye haykiranlarin hepsini askere alsinlar. Midelerine giren kursunlari camurlu elleriyle yine kursunu atan cikarsin. Parmaklari lastik gibi derisini gererken realistlikleri hatirlatilsin bu amciklara. Ve hayal kurmaya baslasinlar. Hayal kuran herkese lanet olsun. Olamadigim hersey icin sucladigim hersey yerin dibine girsin. Yerin dibinde ne varsa artik, o da bana girsin. Hodri meydan.
Bogazini kesen her cocugu alnindan operim. Bogaz bicaklayan her adama lanet olsun. Aglamak isteyenleri susturun. Aglayan herkese lanet olsun.
Yuz bulup simaran arkadaslara lanet olsun. Arkadasliga lanet olsun. Kendine degil de arkadaslarina guvenen herkesi hapse atin. Ozguven insan olsa oldururum.
Sehre geliyorum. Ayagimi asfalta atar atmaz evime geri donmek istiyorum. Haftasonu eglencesine cikan herkese lanet olsun. Icip sarhos olan, sokaklara iseyen her orospu cocugu acili olsun. Aci ceken herkes benim gotumu yesin. Kitap okumayip internette porno izleyen her veledin bilegini keserim.
Kluplerin onunde sira bekleyen moronlara lanet olsun. Zayiflamak icin yemek yemeyenlere yemegi toptan yasak eden bir hukumete veriyorum oyumu. Kimsenin kendisini temsil edemedigi demokrasiniz gotunuze girsin. Istedigini yapmayan herkese lanet olsun. Istedigini yapan herkese lanet olsun. Disko bombalayan anarsist eylemlerin arkasindayim. Disneylande giden her cocuk tecavuze ugrasin. Aile ici siddete lanet olsun. Cocugunu doven her babaya lanet olsun. Buyuyup angut olan her cocuga lanet olsun. Ici bos kavramlari yakasindan tutup silkelerim.
Muzigin cani cehenneme gitsin. Kofti muzigi de ben dinleyeyim. Birinin butun kulagini agzima alip kulak kokunden isirarak koparmak istiyorum. Kulaksiz kulak boslugu neye benziyor. Neye benziyor. Neye benziyor.
Ben bir zavalliyim. Ben cok kalabaligim. Ben cok yalnizim. Ben cok ustunum. Ben cok alcagim. Ben. Ben.
Benlikler bize girsin. Icimize bosalsin. Alt kimliklere hamile olalim. Karisinin siskin karnini tarif edilemez duygularla oksayan her adamin allah belasini versin. Dar kot giyen her cocugun beline kilic sokarim. Saclarini dunyanin merkezi zanneden erkeklerin kafa derisini kor bicakla yuzerim. Para icin sevisenlere lanet olsun.
Arabalar yolda patlasin. Herkes sag kurtulsun. Herkesin yuzu yansin. Hafif yaralarla kurtulanlar tekrar araba almaya kalkisirlarsa, ki kalkisirlar biliyorum, onlarin amina koyiyim. Kufursuz kendimi ifade edemem. Butun kufurlere lanet olsun.
Kafasi calisan her cocugu boynundan assinlar. Garip olenlere lanet olsun. Duzgun olenlere lanet olsun. Yasayanlara lanet olsun. Kimse eroin kullanmadan yasadim demesin. Kimse teyzesinin irzina gecmeden yasadim demesin. Uc tane insanin yasi geckin diye birseyler ogretmeye calistiklari okullara lanet olsun. Sira arkadaslarini kafatasindan kavrayip suratlarini masaya CAT CAT diye seri bi sekilde vurmayanlar yasadim demesin.
Midemin gazini almak icin iman tahtamin altina kalem sokuyorum. Yazi yazan herseye lanet olsun. Yazi tutan herseye lanet olsun. Saci cekerek yolamayan herkese lanet olsun. Allah onlarin belasini versin. Ben de allahin belasini vericem. Iste en buyuk utancin benim.
Sarhos oldum cok eglendim. Eve geldim kolumu yaliyorum. Ben bir romantigim.

Ilk ve son cumlesi ayni olan yazilara lanet olsun.

Vanilya

2007-10-27T00:17:00.000+02:00

Ben dun dogdum. Henuz cok kucugum. Toplumda bir yerim yok. Varsa o da kucuk zaten. Familyamin seffaf bir bireyiyim.
Ben dort yasindayim. Benim uydularim var. Etrafimda pervane oluyorlar; belli bir cekim. Denizden cikip pembe karpuzlar yiyoruz. Arkamda agac var, serini uzerime dokuluyor. Hava bulutsuz mavi. Deniz dalgasiz yesil. Kum golgesiz sari.
Ben on yasindayim. Cam gobegi bogazli kazaklar kasindiriyor beni. Arkadasimi ari soktu bugun. Bugun kucuk kardesimi ilk defa farkettim. Benim aynim ama uydulari yok. Benim aynim ama benden kucuk.
Ben on bes yasindayim. Iyi oldukca hassaslasiyorum. Ailemin basinda buyuk tehlike var. Basimiz belada. Aslinda degil...neden bunu dedigimi bilmiyorum. Yer altimizdan daha sik kayip gidiyor. Lacivert okyanustaki askerler gibi inip cikiyoruz.
Ben on dokuz yasindayim. Anonim gun batimlarinda gazoz icmek istiyorum ruzgarli terasta. Koltuklara surtunmek istiyorum. Konulu fransiz pornolarinda oynamak istiyorum. Ben tek biri tarafindan suresiz sevilmek istiyorum. Gogsum daha az hareket ediyor. Altimdaki yastik kuculuyor. Yuregim atmiyor. Icim giciklanmiyor.
Icimde bu duyguyu iyi bilen bir kisim parmak kaldiriyor. Ellerini cesur yeni dunyaya salliyor. Cunku radyoda Bob Dylan calmiyor. Cunku askerler selam vermiyor.

Cunku ben bir gogus ucuyum.

Hayatin Sirri

2007-10-08T11:44:00.001+02:00

Mavi isiklarin varoldugunu bile bilmeden mavi isiklar hakkinda guclu ifadeler gelistirebilen bir cocuktum ben. Aci bilinemeyen bir seydir. Otesinde, bilgi zaten yalandir.
Sadece duygular var bu dunyada. Ilk opusmeden saatler sonra bile alev alev sizlayan dudaklar var. Akliyla dusunup icguduleriyle karar veren, ya da dusunmeyip manyetik alanla savrulanlar var yalnizca. Ve duygular iyidir diyemem, cunku herseyin otesinde, hormonlar zaten palavradir.
Bilinen bir gercek: ask acisinin caresi masturbasyondur. Uykusuzlugun caresi alkoldur. Kavgalarin caresi kitaplarda yazar. Utangacligin cozumu meydan okumadadir. Bilmediginiz sey ise, careler sacmaliktir.
Sarkilarin sozlerindedir guzellik. Kizlarin memelerinde, gozlerinde ve dudaklarindadir. Erkeklerin saclarinda, kulaklarinda ve kokularindadir. Sarkilar anlamsiz olabilir, ama guzellik gercektir. Bir tek o, mutlaka, hep vardir.
Kurtulus mumkundur! Anilardan kacilabilir. Her gecen saniye daha guclu olunabilir. Her bireyin hayati ilginctir, cunku her insan farkli olmak ister ve kendini suruden ayri tutabilmek ugruna turlu ugraslar icerisine girer. Artik cocuklar okul, is, evlilik ucgenine inanmiyorlar. Onlar farkli yerlere gidip, farkli insanlarla tanismak ve degisik ideallerin pesinden kosmak istiyorlar. Artik para kimsenin umrunda degil. Yalniz seks; seks hala cok onemli.
Hayatimiza anlam katmak icin mantik ariyoruz. Ugruna savasacak bir sey buldugumuz icin saga sola saldirmaktan vazgectik. Yargilara varmakta zorlanmiyoruz artik. Soru cumleleri soru isaretleriyle bitmiyor. Basladigimiz her seyi mukemmel bir sekilde noktaliyoruz. “Ben bir seyi bitirmek istemiyorum, sadece tadina bakmak istiyorum, hala gencim” gibi bahaneler uretmiyoruz. Zaten bahaneler cok ufak seylerdir.

Siz milyarlarca insanin icinden sivrilip olum doseginde “ben mutlu oldum” diyebileceksiniz. Hepimiz seckiniz. Hicbirimiz hazlarin pesinden gitmedi; hepimiz kotulugu engellemeyi kafi bulduk. Aradigimiz huzur buymus meger. Oysa hepimiz biliyoruz ki, huzurun ici bombostur.

Hayatin tek bir sirri vardir ve o da bu yazinin icinde gizlidir. Dedigim hersey cok anlamli ve heyecan vericidir.

Siz secici yalnizligin degerini biliyorsunuz. Siz insanlarin kem dusuncelerini umursamiyorsunuz. Hayatiniza anlam katmak icin, varolusun sebeplerine dinsel olmayan bir aciklama getirmek icin yureginiz yaniyor. Hic ama hic acizlik hissetmediniz. Mantigi buldugunuz an taslar yerli yerine oturacak, biliyorsunuz. Ne kadar surerse sursun, bu vakit araliginin size bambaska deneyimler sunacagini kavrayabiliyorsunuz.

Bu ve ilk cumle haric, tum cumleleri tam tersine cevirin.

Iste aradigimiz seyi bugun, sonsuza dek, bulduk.

Just a Song

2007-10-05T12:35:00.000+02:00

And I'll be reading in the kitchen
Sipping lazy cups of tea
I won't be crying in my bedroom
With the covers over me
And this song is not cathartic
Because I've done nothing wrong
It's just a song, it's just a song.

Adsiz

2007-10-01T11:56:00.001+02:00

“Zaman gectigi icin aglayan cocuklarla beraber en sevdigim sarkilari mirildanacagim ben de vakti geldiginde; ve yanimda yuruyup ‘ne mirildaniyorsun’ diye soran baska cocuklara da ‘siktir git’ diyecegim cunku asla anlamayacaklar lise binasina bir yarasanin girdigi gunun benim icin dort sene sonra ne kadar onemli olacagini.

Asla anlamayacaklar arkadaslarimi degil de aslinda Tsubasa’yi ozledigimi, ama Tsubasa’yla oturup agiz tadiyla bir kahve icemedigimiz icin her zaman gercek arkadaslara ihtiyac duyacagimi.

Opulen kizlarin degil de opulmeyenlerin her zaman daha cok sevilecegini.

Yazlarin asla ayni olmayacagini. Cunku geri donemeyecegimizi.
Bu kadar uzun bir sure gecmemis olsa belki, ama artik geri donemeyecegimizi.

Bunun sebebini biri bana soyleyene kadar her bar cikisinda yine oldugum yerde duracagim.
Biri bana aptallar icin olmayan bir neden soyleyene kadar bilinen sekiz yonun hicbirine dogru tek bir adim dahi atmayacagim.
Isiklarin neden soldugunu. Evlerin neden degistigini. Annelerin neden yaslandigini. Evcil hayvanlarin neden curudugunu.

‘Evet cok guzel gunlerdi, ama daha guzelleri de olacak’. Hayir olmayacak. Cunku hic kimseyi durtup, biliyor musun bugunu bundan bes sene sonra o kadar ozleyeceksin ki gozlerine yaslar dolacak ama bir damla bile aglamaya hakkin olmadigini dusunmenin agirligi yakacak sirtini, cunku bir gune asla yeterli onemi veremeyeceksin. Bir gunu asla oldugundan daha da guzel kilamayacaksin; yapay olur diye korkacak ve oldugu yerde birakacaksin. Ve yeterince ihtisamli bitmez o ‘hic bir gun’. O zaman siktir et, hadi yarinlara birakalim canli bomba saldirisinda olme isteklerimizi.

Hic etrafimda bomba patlamadi. Hic kacirilmadim. Hic yaralanmadim. Neden? Benim bunu yasamaya hakkim yok mu? Benim bir banka soygununda kurban olmaya hakkim yok mu? Ben bu hayati mi yasamak icin geldim? Benim, avuclarimi buyuk memenin evrensel sembolunu ifade edercesine sallayip, “Cok dolu bir hayatim oldu” diyebilecegim bir an gelmeyecek mi?

Sadece cocukken yapabilecegim ama yapmayip da es gectigim her seyin huznu varken ustumde bir seyler kacirmayi goze alamiyorum. Veya hayatin her aninda yapabilecegim fakat cocukken yapmadigim seylerin buruklugu bu kadar agirken icimde... Bunu soyleyip de yerimde saymanin verdigi huzursuzlugu tanri mi telafi edecek?

Ve biliyorum bundan yillar sonra tekrar sarhos olup aslinda yeniden bu donemin belirli bir gununun belirli bir zaman araligini yasamaya baslayacagim ve kendi kendime soyleyecegim ‘evet isiklar vardi, evet cok sigara ictin bu aksam da, evet Orhan Pamuk nobel aldi, ve evet Elizabeth, sen bu bolumu calmak icin dogdun.’ ”

“Biri su zirlayan pici oldursun” diyor kulaklik, “oldurun, sonra da studyo kulisinde intihar etti diye son dakika haberi giriyoruz.”

“Evet Artun, bu aksam bizimle beraber oldugun icin cok tesekkur ederiz, ayagina saglik. Sevgili izleyiciler, kisa bir reklam arasindan sonra tekrar sizlerleyiz, sakin bir yere ayrilmayin.”

Yagmurdan Korkan Cocuk

2007-09-21T14:13:00.000+02:00

1
“Cunku bulutlar carpisir” derdi aile buyuklerimden biri. En azindan benden buyuk biri. Kim oldugunu bilmiyorum ama.
2
Cunku bulutlar carpisir, iste boyle oluyor yagmurlar. Cocuklara bulutlarin carpistigini ogretiyorlar. Bebekleri leyleklerin getirmesi gibi bir sey degil ki bu. Onu zaten biliyoruz.
3
Ama bulutlarin carpismasi buyuk palavra. Oysa her cocugun bilmesi lazim yagmuru kimin kontrol ettigini. Yagmuru tirtillar kontrol ediyor. Sonra koza oluyorlar. Hava hala kapali. Sonra kelebek oluyorlar. Yagmurlar diniyor. Bir mevsimden fazla yagsa zaten, halimiz ne olur?
4
“Tirtillarin tirtilladigi zamanlarda yaprak yok ne yiyecek onlar” derdi sumuklu cocugun biri. Tirtillamak diye bir sey bile yok ki bi’ kere. Yemek dansi yapiyor onlar. Yine de, demek ki tirtillarla bir alakasi yok yagmurlarin.
5
Yildizli yapistirmalardan kazanmak ve dedeme catapat aldirmak icin yagmurun esrarini cozmeliyim. Kelebeklerden baslamam en dogrusu olur. Ama kelebekten baslamak icin de tirtildan baslamak gerekiyor. Ve tabii tirtili da ayilar tukuruyor. Ayiyi da leylekler getiriyor. Simdi, Ingilizce dersinde kelebegin adinin esrarini cozdum diyelim: Tereyagi ve sinek. Ayi da “biyer” diye okunuyor zaten. Neresi acaba?
6
Bugun en yakin arkadasim ispanak kustu. Kelebek seklinde. Eve gelip anneme anlattim. “Yemekte ispanak var, yiyemem” dedim. “Yemezsen yagmur yagar” dedi. Yoksa Temel Reis mi?
7
Buldum, buldum! Sumuklu bocekler yagmur yaginca cikiyorlar. Cok zekiyim, cok zekiyim. Cok zekiyim! Bir saniye, peki biz neden evde oturuyoruz?
8
Annem bana siyah bir semsiye aldi. Yolda yururken bir kizin kafasina carpinca ucu, onu da altina davet ettim. Yagmur dinene kadar semsiyenin altinda bekledik.
9
Cocuklari yagmurla tehdit edip kusmuk yediren annelere lanet olsun! Kizin adini sormayi unuttum. Agzimi actim bagirmak icin, gok gurledi.
10
Bu kadar akilli olmak zor ismis. Yagmurlari ben yagdiriyormusum ya. Anne niye soylemedin?

Gencölmek

2007-09-18T17:35:00.000+02:00

Ay mıdır kar mıdır pencerede
Boğulmuş çocukları martılara taşıyan
Kara köpek karşı kıyıda uluyor
Bence o çocuk öyle gülmemeli

Atları çayıra saldım diş kamaştıran erik ağaçları altına
Nisan toprağı kalbimde ağarıyor
Bence o çocuk öyle gülmemeli
Şimdi bir kadın çay demlese

Bahçemdeki korkuluk nar ağacıdır
Erken ölmüş, iyi giydirilmiş
Sular soğuyor ovada duran ince gölgesinde
Büyük ateşler, kuytu köyler gibi

Alınlarına vişne çiçekleri yağan
O kızlar, delikanlılar ve lohusalar
Oyulmuş bir bebektirler ıhlamurdan
Kestane mangalları, masallar, talikalar

Ölüm alışsın artık bize
Bir dans gibi bahçemize gelsin
Gelsin otursun ılık minderimize

Bence o çocuk öyle gülmemeli
Ay kar gibidir pencerede

Ergin Günçe

Uyku

2007-09-12T15:25:00.000+02:00

Doksanlarin basina donmek gerekirse
Radyolarda, eger,
Kis sarkilari soylenecekse
Misafir evlerinden disariyi seyrettigimiz geceler
Agzindan cikan o sessiz heceler
Hemen fotografimi cek, n’olur
Dudaklarini oynatan bir kiz var yanimda.

Olene dek sigara icip konusabilirdik istersen
Ama ben gelmem direk olmeyi secersen
Uyunacak uykularim var ben gelemem
Simdi uyumazsam sabah kalkamam
Daha Meksika’li kostebekler satip
Zengin olucam ruyamda

Yine de ara beni, bir zaman goruselim
Gun ayikken sarhos olup,
Perdeleri ortmeden seviselim
Yillar sonra belki yine bulusalim
Papaganlarin asik oldugu barda.

Gorulecek her seyi gorecegim derken
Misal buzdolabi canavarlari,
derin dondurucu kralicesini yerken
Sevecegim seyleri kacirdim
Demek ki cok yasamamak lazim
Yasanacak cok sey var,
Olunecek hic bir sey yok burada.

Sonra gokyuzunden konusuruz

2007-09-10T12:39:00.000+02:00

Sonra biraz gokyuzunden konusuruz surada bulutlar burada bulutlar gokyuzunun beyaz perdeli pencerelerinin icindeki cam gobegi siselerden cikmis gibidir daha yeni dustan buhar sacarak sicaklik yayar papatya kokan guney mahallelerinde tas duvarlara oturur ayaklarimizi havanin havuzunda ciplak sallarken sahile giden kayalarda yabani otlar biter emniyet kemerini takmadigi icin olen her arkadasimiz icin birer kadeh sarap iceriz yesil bahcelerde kokteyl sona eriyor buzlari bile olmayan insanlar beyaz evlerine donuyor gezegenler hic durmadan agaclara isim kaziyan arkadaslarimi unutmadigim gibi unutmam tutun tabakami da alirim yanima nereye gitsem nereye gotursem kendimle beraber kucuk baliklarimi da besledigim gibi besler ellerim ahsap kutulardan cikmis caylari da demler kirik dallarin yuzdugu irmak kenarinda kayalardan ruyalarim kafatasima carpar gecenin tanri’yla mac yapip bir sifir maglup duruma dustugum vakitlerinde gol atip esitligi yakalamanin sevincini uyanarak yasiyorum karanlikta kalkip okula gitmem gerekirdi hayatimin en guzel demlerinde ne kadar buyuk ask yasamadiysam da sevdigim insanlar birer birer olurken televizyondaki insanlar haber sunuyordu atinadan canli bildirerek uzaklastirdi bizi buyuk bir felaketin esiginden fare firladi duvarin beyaz sivasi dokulmus alnina percem percem sevdigimin elleri cok guzeldir geceleri sahil kasabalarinin gitar calan cocuklari parka goturmek istersen oyle yapmayalim bunlari birbirimize siki sikiya bagliyiz ama bagimli degiliz yine de aptal falan kelimesini oyle severim ki o kadar olur boyle seyler arada kalmis bir cocuk gibiyim parmaklari kirilmis baska bir cocuk gibiyim futbol oynarken dusup kalkardik kizlarla gencligimizde raki da ictik o gece bir guzel kiz gordum dun ruyamda neler oluyordu anlatsam inanmazsin sozlerime o halde cek git demedigim gibi kop gel de demem ben oyle kotu seyler baskalari hakkinda dusunduklerimde hic yanilmamisim sebastian isimli butun insanlar usak olmaya mahkumdur taciz etmekten hayatindaki turistleri orada bir surpriz bekliyordu sokagin kosesinde saatlerdir telefon bir kere bile calmadi masamdaki bes kurus paradan baska bir sey olmamis gibi davranman beni rahatsiz eder eger bir fiil degilse beni tiksindirir mezbahalardaki bagirsak kokusu yastigima sinmis siyah saclarinin uclari kirilmis ama bence kestirme bir yol biliyorum su otlarin arkasinda kimin oldugunu mutlaka bulacagim bu isin suyu cikti artik dayanamiyorum sevgili peygamber veda hutbesinin ardindan tum muminleri tek tek optu dudaklarimdan avuc iclerim terliyordu aci icinde yakan gunesin altinda firfirli bir pembe etek bana yaklasti ayrilik vakti zamaninda dusunseydin bunlarin hicbiri olmazdi bizim zamanimizda oyle seyler cok genel bir kelime iyice anlat bana neyler sira sira dizilmis duvar boyunca uzanmis gogsume basini yaslamis pasli tufegini koltugun kosesine kalpler yapistirdim kopan kulakliklarimi sonunda katilin usak oldugunu anladik ne buyuk bir hata yaptigimizi ama is isten gecmisti ici kisacik da olsa bir koltugun ustunde gokyuzu olduktan sonra her yerde uyur o benim her seyim kontrol altinda artik bunlara bir son vermek istiyorum ki hep yanimda ol dedigin oluyor her zaman hizli gecer anlayamazsin anlatmak istediklerimi yaptiramamanin caresizligi bu aksam hic karanlik degil karisik falan hayat olumun zitti degildir zararli buradan gecenin ucunde kalkacak oluler mezarlikta olur oyle seyler arada sirada bize de gel cok ozledim seni seviyorum baharda gunlerin uzamasini istemiyorum boyumun daha fazla katlanamam bu sensizlige alisamadim gitti herkes birer birer inciydi o vakit olan herkes istedigini soylemekte ozgurdur bir kafesin icinde oldugu kadar bu isler nasip diyelim sen de beni seviyorsun benimle oyun oynamayi bir cocuktan daha iyi kimse bilemez baskalari seni ne cok ozledigimi soylesem anlami kalmaz bir sure sonra oyun oynariz ama ayildim ben bu gece uyumayayim diyorum ki huzursuz oluyor insan sevenler dernegi olsa olsa bunu yapan bir ordektir puskullu sazliklardan ucan bir adam dusunsem hic superman gibi dusunmezdim butun bunlarin basima gelecegeni bir gun ben de cok zengin olacagim sen nasil olmami istersen dunyanin bir ucuna gidelim beraber bir oyun oynayalim mi seninle yaptigim herseyden sonra gonul rahatligiyla olebilirim kollarinda dovme olursa olur olmazsa olmaz bu is cok zor o zaman geldiginde ben de seni opecegim dudaklarini gel kacma artik benden yalvaririm biraz aci bana bakar misin hasta olursam sen olmak isterdim ki sen de ben olmak iste yeter ki her seyi beraber yapabiliriz eger yeterince istersen seninle gel bir oyun oynayalim evimizin bahcesinde hava karardiktan sonra gokyuzunden konusuruz orada bulutlar burada bulutlar…

Korkulu Dervis Yokusu

2007-09-06T11:22:00.000+02:00

“Son bir dilegin var mi” diye
Bagirdi zalim cellat.
“Varsa simdi soyle ya da
Sonsuza kadar yasa!”
“Sevdiklerimi gormek istiyorum” dedim
Korkulu Dervis Yokusu’nun en basinda.
Asagisi cehennemin et kizartan ateslerine
Giden yoldu, Korkulu
Dervis Yokusu’nda.
Evlerin sari duvarlari
Kurudur alevden,
bu dik yokusta.
“Sevinmek istiyorsan
sevdiklerini kirmizi,
mavi,
sari koltuklu donme dolaplara bindir.
Gozlerini harlayan isigi kavursun
Agustos sicaginin, makinelerde”
Dedi; tereddutsuz zalim celladin
Biri o gece.
Cehennemin turuncu kanatlari Korkulu Dervis Yokusu’nu aydinlatirken
Beyaz gomlekli, kaytan biyikli kabadayilar
Ellerini atese acarak
Tasli yollardan indiler.
Naralar yukseldi firca biyiklarin altindan.
Feslerin puskulleri
Taslarin ustunde titredi salinarak.
“Bencileyin bir coklari da kotu”
Diye inildedim,
“Onlari niye cevirmezsin
atesinin cemberinde?”
Sendeledi, ifrit gozlerini
Devirip sicak toza bakti.
“Ne kadar salagim ben
ve ne kadar korkuyorum bir daha kaybetmekten
seni” dedi.
Dudaklarini dudaklarima
Incecik gomdu.

Bugun,
Onemsiz bir seyin yildonumuydu.

Basucumda Sekerler

2007-09-04T13:30:00.000+02:00

Yalnizligin pencesi oldugunu biliyordum, ama bu kadarini da tahmin etmemistim. Yattigi yerde civili kalan aslanin hikayesini anlatmiyorum sizlere, dinleyin, bu anlatacagim olay yagmurlu bir eylul gecesi, dunyanin medeniyeti savunan son kalesinde meydana geldi.
Artik uyuyamiyordum. Uyutulmaktan bikmistim, uykuya kusmustum. Neye direniyordum, kimbilir? Ama zamanla uykuyu unuttum ve oturmaya basladim. Gecenin yapay aydinligi ortaya cikana dek oturagi kirmizi, sirti beyaz battaniyeyle ortulmus tiknaz kanepede kos kos oturur televizyona bakardim. Balik memeli kizlarin katlanilmaz danslari ekrani boydan boya kaplayinca da dugmesinden hirsla kapatir sigara icerek disariyi seyre dalardim. Iri yagmur tanelerinin sokak lambasinin aksine dususu o kadar eglendirirdi ki beni, sanki sokak lambalari da ayni sipirti icinde bir ruzgarla bogum bogum dalgalanacak, kopekler huzursuzluk duyup havlamaya, insanlar deprem endisesiyle burusuk yataklarindan kalkip sokaklara dokulmeye baslayacak zannederdim. Ansizin bir nehir sag elimin sigarayi tutarken gosterdigi sokagin kosesinden cagildayarak gelip, Mordor’un karanlik atlilarini bogdugu gibi, korkuyla beklesen duz pijamali, atletli, baslarinda –babannemin saclarini kivir kivir yapan- garip aletlerle yatan kadinlari da alip goturecek ve ben tam da Yuce Kunduz adina kurtarici olarak orada bulunup onlari guclu kollarimla cekip alacak, sicak bir sahlepten sonra burusuk memelerinin altinda deliksiz bir uyku cekmek uzere yatagima davet edecektim. Reklam olmasin diye ictigim sigaranin adini vermekten ozenle kaciniyorum, ama oyle duydum ki fok baliklarini da gecince, uzak denizlerden de ote buyuk bir kitada tutunleri afise etmek serbestmis. Insanlar tutun ictikleri yetmiyormus gibi onlari hayvanlarina da icirir, misal ineklerden kekremsi sutler sagar bunlari da buyuk meydanlarda yabani cileklerle beraber buyuk bir kazanda kaynatip satarlarmis.
Tam bunlari dusundugum vakitlerde camin yansimasinda, buyuk avizenin mumlarinin duvardaki oynasmalarinda gordugum sevgilimin kollarinda uyumak icin buyuk bir arzu duyardim. Koridordan yukselen, sehvetle kikirdayan kadin sesleri beni sarhos eder, dizlerimin uzerinde kapiya yonlendirirdi. Kulagimi boyasi kalkmis kapiya yapistirir gunun ilk isiklarina dek koridorda birbirlerine sarki soyleyen asiklarin iniltilerini dinlerdim. Bazen sogan kokulu mutfagimda uzerine yattigim soguk tastan elimi usulca kaldirir anahtara dokunup onu uzun uzun oksar, kilidin dilini kor karanlikta dondurmek icin olanca gucumle ters yone dogru bastirirdim. Kapiyi acmaya cesaret edemez, gorecegim bosluktan ziyade koridordan sizacak parlak isiktan bir kus yavrusu gibi korkardim. Iste tam bu anda gozyaslarim yanaklarimdan hizla akip agzima girer, gunlerden beri kuru olan dilimi susuzlugunu giderene dek islatirdi. Butun bunlari belli bir rutine soktugumda ise artik su icmeme gerek bile kalmamisti.
Aslinda kimi kandiriyorum, yavas yavas olume terketmistim kendimi. Bekledigim sevgili gelmiyor, sokakta yasli kadinlar aci cekerek olmuyor, duvarlar sokaktan gecen insanlarin uzerine cocuklarini vahsi kopeklerden koruyan anneler gibi ihtisamla kapanmiyordu. Bruce olamayan bir Batman, Clark olamayan bir Superman, horlayarak uyuyan bir Tyler gibiydim; asla uyuyamamanin disinda. Ve bir eylul aksami, evet basta bahsettigim o meshur eylul aksami ise geri kalan butun super guclerimi de kaybettim. Oturdugum yerden tuvalete gidemiyor, suya ihtiyac duyuyor, duman halkalari ufleyemiyordum; ki bu sonuncusu bir felaketti. Dunya yaslaniyor, yaslandikca aksak donuyor, saga sola tosluyor, ben ayaktayken beni sarsiyor, ben yatarken beni sarsiyor ve sacmaladigini inkar ediyordu.
Yagmurlu o eylul gecesi, hastaligin bile yorgun dusurup uyku getiremedigi bedenim yatakta yatay uzanmis, acidan degisik acilarla elektrik verilmis gibi kasilirken kapi caldi.
Tak, tak!
Aklima ilk gelen Azrail oldu. Ama onun kapiyi calmayacagindan oylesine emindim ki. Ikinci secenek olarak ise komsular garip sesler cikaran bir maymunun 116 D’de unutulmus olabilecegini ihbar etmis olabilirdi pekala, iceriden on marti gucunde cop kokulari geliyordu; ve ben, girtlagimdan cikan sesleri dilimle sekillendirmeyeli cok olmustu. Hastaydim ve bagiriyordum; hem de avazim ciktigi kadar. Ates icinde yanan vucudum bana karakolda yattigim o geceyi hatirlatti. Buyuk ve islak sopalarla bana cesitli dogum izleri asilamaya calisan o hunhar polisleri ve gulunesi basarisizliklarini. Sonradan Scotland Yard’in iskence yontemlerini ogrenince aslinda bunu bilerek yaptiklarini anlamis ve sehrin akilli polisleriyle kivanc duymus, bir gun belediye reisi secilirsem onlara bu sehri gozum kapali emanet edecegimi kabul toreninde de ima etmem gerektigini kendi kendime cok defalari hatirlatmistim. Hic aday olmadim.
Sari bornozumu giydim. Beyaz oldugu gunleri hatirladikca gecmise donuyor ve gozlerime yaslarin birikmesine engel olamiyordum. Kapiya yonelip arkasindan bagirdim: “Kim o?”
Sesim aylardir konusmayan biri gibi tiz ve titrek cikmisti. Aylardir konusmuyordum ve buna oyle sasirmistim ki; su an su saniye biri beni bu halimle saclarimdan surukleyerek kasabanin serifinin onune “Iste size bir cadi yakaladim, buyrun Serif Bey, gonlunuzce yakin” diye atsa, kendimi son nefesime kadar sozlu olarak savunabilecegime o kadar emindim ki oysa.
“Benim” dedi ince bir ses kapinin ardindan. Bir kadin! Yillarca bekledim ve sonunda geldi. Ya universite harcligini cikarmak icin dis beyazlatici karbonat satan gozluklu, cirkin ve zayif bir Safinaz’sa kapimdaki? Olsun geldi ya sonunda, kapiyi acmamazlik edemezdim, iceride oldugum belliydi. Zaten kokudan belliydi, ya iceride bir ceset vardi ya da binanin onunde bir hayvanat bahcesi vardi da fillerin sictigi arka kafes benim odama denk geliyordu; her iki durumda da ben iceride oldugumu belli etmistim ve kapiyi acmak zorundaydim.
“Bir saniye” diye var gucumle bagirdim. Bu sefer sesim gur cikmisti; gunlerdir bu ana hazirlaniyormus gibi dedigim icin olesiye utandim bir an. Saclarim sokaklari supuren ak sakalli copculere verilmis ucuz cali supurgeler gibi dagilmis, ustelik supurge tezini sonuna dek savunan tomurcuklar da sacimda envai cesit copler olarak kendilerini gostermisti. Gecenin bu saatinde kim olabilirdi? Daha dogrusu, sakayi bir kenara birakalim, benim kapimda kim olabilirdi?
Saclarimi taramaya calisirken pembe tarak kafamda kaldi. Yuksek atesin elverdigi butun kuvvetle taragi cektim kafamdan; yoldugu bir tutam sacin karsiliginda minnetle orta dislerinden birini kafamda birakti. Vaktim yoktu artik, kapiya yoneldim ve anahtari her zaman cevirdigimin aksi yonune tereddut icinde cevirdim. Anahtar singirtilar icinde yere dustu. Kapinin koluna bastirirken derin bir nefes aldim. Bir oksuruk ve sarsintilar dizisi aldi beni, elimi zeytin cekirdegi ayiklayan yumruklardan biriyle kapattim ve bunu firsat bilerek bakislarimi yere doktum. Topuklu ayakkabilariyla bu bir ogrenci olamazdi, hele bu bacaklarla cirkin de olamazdi. Vucudumun ereksiyon saglama yetisinden hastalik ve eksik gida sebebiyle yoksun olmasi beni o denli mutlu ediyordu ki; eskiden olsa, bu etekle kimi gorsem ustune atlayip ikimizden biri olene dek onu becermek icin herseyi yapardim.
Gozlerimizin kavusmasi icin bekledigim onca zamandan sonra bunun yanlis kapi olmamasi icin beni super kilan butun guclere, olmuslerin ruhuna, hoparlorlerin tanrisina dua etmeye basladim.
Bir kadin kafasina araliklarla oyulmus iki delige ozenle kivrilip yatmis yosunlarla karsilastigimda artik seslerin, zamanin bir cogumuz icin hizla gecen – ama uyumadigim icin benim degerini daha iyi bildigim – yavan dilimlerinden herhangi birinde olsem beni kurtarmaya gelecek adamlarin agzimdan iceriye ufleyecegi nefeslerin, butun dunyayi oyle ya da boyle alakadar eden hadiselerin hic bir onemi kalmadigini biliyordum.
“Ben vardim sevmesine ama, sonra
Ne seni ne baskasini hic sevemedim
Oysa bu gece yuregini opmeye
Koynuna ciplak girmeye geldim” dedi.
“Gun de ayni isiyor benim icin
Gun de gece gibi karardi
Yuregimi yedikten sonra
Bir kurbaga gogsume uzandi” dedim.
Gozlerim doldu. Gozlerimi krem rengi ojeli tirnaklariyla sildi ve hickirarak aglamaya basladi. Basimla iceri davet ettim. Koltuga oturup camdan disari bakti. Bir anda avuc iclerini etegine silip heyecanla gozlerindeki yaslari kirmizi battaniyenin ustune doke saca “Sanki suradan zirdeli sular gelip sokagi temizleyecek gibi degil mi?” diye sordu gulumseyerek. Kafami kaldirip sokagin kosesine baktim. Kafami Okyanusya’da yasayan ciplak kirmizi adamlarin bile anlayabilecegi evrensel bir vucut lisaninda evet manasina gelen karsilikta salladim. Icime bir korku dustu sonra, ya onun dilinde bu hayir manasina geliyorsa. Ama o anladi ve gulumsemesi suratina iyice yayildi. Gulumseyince gozlerini goremez olmustum. Gozleri yesil degildi; aglayinca islanmaktan, gulunce karanlikta kalmaktan yosun tutmuslardi. Kesfimi ona anlatmak istedim, sonra belki biliyordur coktan diye sustum.
“Bunca yoldan senin icin geldim” dedi.
“Hosgeldin” dedim. Kalkip yanaklarindan optum onu. Kotu kokuyordum ama artik is isten gecmisti. Bir konusma yapmam beklendiginde tek yapabildigim kalkip yanaklara buseler kondurmak olmustur her zaman. Konusamazdim, konusmuyordum. Sigara icip televizyon seyrediyordum, benim hayatim buydu. Daha fazlasini yapmam beklenemezdi benden. Ama bu kiz eger konusmazsam gidecekti, ve ben onu delicesine istiyordum.
Agzimi actim.
“Sakin kelimeler dokulmeye
Baslamasin agzindan
Kurbagayi tut
Ve cek cikar sol yanindan” dedi gozlerini yuzume dikip.
Elimi kurbagama attim. Kurbagam atmiyordu artik! Bornozumun onunu actim. Sol gogus ucumun oldugu yerde kendi yumrugum buyuklugunde bir oyuk vardi. Uykusuzluk dedim. Gittim yanaklarina elledim, hasince cekip aynanin onune getirdim. Gercekti. Koltuga ittim onu, bacaklari havalaninca eteklerinin arasindan toprakli elekte parlayan elmas misali ipek bir kulot parladi. Aynaya yaklastim. Gogus ucumu cemberin sagina kistirmis bosluk bana kabuslarimi bile ozletti.
“Nasil” diyebildim. Soru olarak bunu bir kagida yazacak olsaydim eger, soru isaretini koyamadan bayilmistim. Iste bu hizla uykuya daldim.
Ruyamda iri kemirgenler yillanmis mese agaclarini tarihe besledikleri olanca saygisizlikla cerez gibi yutuyor, gumus renkli japon baliklari koselerden firlayip binalarin bahcelerine ok gibi atiliyor, onlardan korkan arabalarin frenleri patliyor, yayalar kan revan icinde kaldirimlarda can cekisiyor, olenlerin uzerine egitimli kopekler tarafindan gazete kagitlari ortuluyor, kucuk kizlarin feryatlari sapik pedofillerin iskence cigliklarina karisiyordu. Kose basindaki panayirda atli karinca durmaksizin donuyor, binenler degil izleyenler bile buyuk acilar icinde kusuyor, cocuklar ilk defa annelerine “eve gidelim” diye yalvariyor, evler birer birer yerin dibine giriyor, girdikleri yerden tonla islenmemis altin fiskiriyor, gokten uzanan tanrinin eli gunahkarlari saga sola savuruyordu. Kesilen damarlardan yogun bir visne suyu oluk oluk akiyor, visne suyuna yabancilik cekenler deneyimin cazibesine kendilerini kaptirmis yagmalanan dukkanlarin kor camlariyla sogukkanli cinayetler isliyor, olenlerin sularini kana kana iciyordu. Bense sokagin bir kosesinde uzun bir pardosunun altinda cesitli delici aletler satiyor, evime, bu guzel kadina ve dort parmakli mutant cocuklarima ekmek goturebilmek icin iflah olmaz pazarliklara girisiyor, ikna edemediklerimi bir katanayla acimasizca boluyor, biraz daha yuruyup parcalara ayrilmalarini, her bir parcanin fizik kurallarinin ihlal edildigi bu dirayetsiz ortamda surtunmelere takilmadan havada ucmasini keyifle seyrediyordum.
Uyandim.
“Gunaydin” dedi. Tescil etmek icin disari baktim. Aydindi, yalan soylemiyordu. Agaclarin golgeleri odanin icini mavi isiklara bezemisti. Basucumda sekerler duruyordu. Uzerinde ustalikla beyaz cikolata eritilmis cikolatali dondurmamdan bir kasik aldim.
“Ne kadar uyudum” diye sordum.
“Dort yil” dedi.
Hizli kalkarsam gozlerim kararabilirdi. Cok uzun sure uzak kalmistim. Aynaya baktim, sakallarim cikmaya baslamisti. Saclarim aktif gorevdeki bir askerinki gibi kisacik kesilmisti.
“Bir sey kacirmadim ya” dedim sabah gulumsememle.
“Kacirdin, ama sen de ogrendin, onemli degil” dedi gulerek. “Neyse ki dogru yerde yakaladin,” ayaga kalkti ve dudagimdan optu, “iste yine burdayiz, yine beraber.”
Soyleyecek bir sey bulamadim. Bir gece tekrar gelmisti, ve dort yil boyunca ben uzakta, ruyadayken, bana bakmisti. Ne diyebilirdim.
“Yiyecek adamakilli bir seyler hazirlayacagim sana simdi” dedi mutfaga yururken. “Ha unutmadan, kurbaganin yerine kendi yuregimin yarisini koydum, eskisinden de guzel oldu” dedi.
“Eskisinden de guzel olacak, merak etme.”

Hizli Biten Oyku

2007-09-03T18:39:00.001+02:00

Parlak mozaiklere bezenmis tuvaletin farkli uzunluktaki dort duvarindan geniscesine yerlestirilmis aynaya karsi agzini olabildigince acip dilinin ve dislerinin rengini ayikca kontrol etmeye calisti. Dili mordu, disleri mordu ve en onemlisi dudaklari mordu. Tuvaletlerde muzik calmasi cok anlamsizdir, ama ote yandan da olesiye onemlidir, cunku bilirsin tuvalette insanlar cok ses cikarir. Yine de bu davranisin halka acik tuvaletlerde seksi tesvik ettigi yadsinamaz bir gercek. Mor olan sindiriminin ilk halkasi ona cocuklugunda (ve yakin gecmisten daha yakin olarak dun) yedigi mor sekerlerin hatirasini getirdi geri. Boylece diyebilir miydik, seker yemekle sarap icmek arasinda en ufak bir fark dahi yoktur? Ikisi de zevk verdigi surece bunlari ayirt etmeye calismanin herhangi bir faydasi var midir? Zevk insanlarin yillardir sorgulamadan yaptigi bir sey olmaktan ote ne olmustu ki hem. Bu cumleleri kafasinda kurarken su anda kurmakta oldugu degil de, bir onceki cumlenin sonuna soru isareti mi yoksa nokta mi koymali bilemeden aynaya bakindi bir sure. Gecmiste soru birakmak pek akil kari olmadigindan olsa gerek, tuvaletten cikarken tuvalette dusundugu herseyi unutmus ve hepsinin sonuna acimadan noktayi koymustu.
Koyu kahve ahsap merdivenlerden cakir keyif ve ihtiyatlica indi. Duvarda daha onceden bu bara gelmis unlu insanlarin imzalanmis fotograflari vardi. Hani kebapcilarda cekilen cinsten komilerle cekilmis degil de, studyoda cekilmis ve altina yavan bir imza sallanmis siyah beyaz fotograflar. Louis Armstrong, Frank Sinatra ve daha kimler kimler. Soyle icinden derin bir “hadi ordan” salladi. Giderek kalabaliklasan bir bar, yapilmasi gerekenleri yapilamaz kilan atmosfer; bu gece olanlar bunlar. Iyi aydinlatilmis, isiklarin sizdigi yerler iyi saklanmis, bir kac genis masa, kosede duran gazeteler, duvarida imzalanmis fotograflar ve dergilerden kesilmelerine ragmen buyuk bir ikiyuzlulukle cercevelenmis imzasiz fotograflar, tas dort duvar, ahsap merdivenler; iste bir bar. Barin adini hatirlayamiyordu, buraya nasil geldiklerini de, uzun bir geceyi noktalamak icin ideal bir mekandi ve itirazsiz gelmisti buraya. Her iste gosterdigi bos tevekkul kendini gostermis, olaylarin akisina sadece bedenini degil ruhunu da pervasizca birakmis, soylecegi seyleri evinin en gizli kosesine cikmadan saklayan bir adamdi. Bu yuzden olsa gerek, evinde hep yalnizken insanlara soylecegi onca seyi hatirlar ve “ah” derdi. “Simdi karsimda olsalar nasil sayar dokerdim hepsini suratlarina.” Oysa alip veremedigi bir sey oldugu inancinda degildi genelde; demek ki icine atiyordu. Gunes gokyuzunu aydinlatiyordu, ama aydinlik bu taraflara ancak on saat yirmi dakikada bir geliyordu. Uzunca kaliyor, giderken de herkesi sarhos birakiyordu. Sonra sarhos olanlar daha da icip azitiyor, gunes geri gelip de onlari dagitana kadar turlu turlu maymunluklar yapip zevk icinde dansediyorlardi.
Masaya oturdugunda boyle bir grup kendinden coktan gecmisti. “Arkadaslar” diye fisildadi icine bu korkak adam, “etrafta yokken olsunlar istiyorsun, varken de eve gidip yalniz kalmak.” Bu gece onlara katilmaya ne zaman karar verdigini bile sorgulayamadan onune barmenin tezgahi sildigi bezin icinde kirdigi buzlarin basrolu oynadigi bir kokteyl geldi. “Bana icki ismarliyorlar.” Ickiyi inanilmaz bir hizla ictikten sonra bir yenisi ve yenisi ve bir yenisi daha. Sonra sarhoslugundan yararlanip onu sehri matematikcilerin bile kafasini karistircak kadar cok dilime bolen kanallardan birinin icine atip kafasina kurekle vurarak oldurduler.

Zombiler

2007-09-03T16:03:00.001+02:00

Sevgili Gece,

Zombilerin sehri istilasinin uzerinden tam sekiz gun gecti. Burada, odamda oturup sokaklara kirec atilmasini izledim. Oysa benim bildigim onlarin kafasini koparmak gerekiyor. Kirec? Belediyenin ileri uzay teknolojisine eristiginin en buyuk delili. Zombileri ayaklarindan gomup bellerine kadar boyamayi deneyin, en azindan karincalanmazlar.
Sehre hakim koku cigrindan cikti. Oluleri gomen yok. Evlerde bile durulmaz oldu. Zombi taklidi yaparak disari cikiyoruz. Kimin zombi oldugunu anlamak zor, herkes esit derecede bon bakiyor bu sehirde. Sabit fikirli sabit insanlarin sabit bakislari sabit noktalara kilitleniyor mutemadiyen. N’apalim, biz de sasirdik. Aptal aptal bakiyoruz etrafimiza, ne de olsa hala genc sayiliriz. Bilincin yasi varmis. Benim de var. Dusununce uzun zamandir dunyadayim, hala zombi muamelesi goruyorum. Ah, evet bakislar. Ben ve benim yarim gozlerim. Bana bok atan butun insanlar canli canli yenilebilirken benim hayatta kalacagimi kim soyleyebilirdi? Tesekkurler anne, tesekkurler baba, sizler sayesinde varim. Yo, yo, gercekten. Gozler icin tekrar tesekkurler.
Bakkalin zombi oldugundan supheleniyorum, gecen kuflenmis peynirleri kuflerinden ayikladi…Sonra kufleri yedi! Ben o peyniri yer miyim simdi? Penisilin yapicaktik daha! Yumurtaya can veren yuce Allah’im zombiyi nasil yarattin?
Bir arkadasim zombileri ayirt etmenin en iyi yaninin onlari koklamak oldugunu soyledi, ama biz buna pek yanasmadik. Zaten dun bi kizi koklamaya calisirken oldu, abileri dovmus. Etrafta bu kadar zombi varken hala dayaktan olen insanlar var. Dunya iste.
Neyse diger yontemlerden biri zombilerin konusamiyor olmasi. Bir de biz zombilik nasil yayiliyor bilmiyoruz. Olen oluyor neticede. Geri falan gelmiyorlar. Arkadasi gomdukten sonra heyecanlandik gecmise donup zombilerle “Thriller” dansi yapicaz diye ama nafile. Actik baktik mezari, ohoo bizimkini kurtlar basmis bile vocur vocur. Oysa zombileri bi gorsen, caki gibiler. Iki dirhem bir cekirdek, nasil efendi zibidiler. Anneme bi tanesi yol vermis gecen. “Anne nasil anladin zombi oldugunu” dedim, “Bilmem yavrum pek bi zombi gibiydi” dedi. O zamandan beri de konusmadi sanirim. Acaba salaklik yapana mi bulasiyor bu zombilik? Neyse benim icim rahat, odamda envai cesit saldiri gereci mevcut. Bunu kapima da yazmaliyim. “Odamda bisuru silah var, tamam mi?”
Internette zombi bloglari cogaldi. Google’da en cok arananlar: “Zombi, Zombu, Zombik.” Ilk secenek dogru, yanlis yazanlar da aptallikla bulasan bu hastaliktan nasiplerini coktan almislardir diye dusunuyorum. Benim de bir zombi blogum var, tabii ki benimki gibi hic yok. En kral site benimki. Bir kere para kazanan benim bu isten; su zombiler bi dagilsin alisverise cikicam.
Yeni yeni kitaplar turedi. Ahmet Altan “Zombi Gunlerinde Ask”in imza toreninde olduruldu. Ideefixe’den istedim, bir kac kere kapi caldi ama annem sanirim oldu benim de pek kapiyi acmak gecmiyor gonlumden. Kapici suratima dik dik bakiyordu zaten, kuskulaniyorum. Ama onun en son dort yasinda annesiyle konustugu rivayetleri de hizla yayiliyor, belki de gunahini aliyoruz adamcagizin. Neyse aidatlar da askiya alindi. Ikircikli bir durum, emin degiliz. Su anda kitap beklemede.
Mahallemizin delikanlilari zombi avina ciktilar, bir cogunu sehit verdik. Uzucu bir durum tabii ama bu zombi isi cok yaradi memlekete, gereksiz insanlardan hizla kurtuluyoruz. Henuz internet kablolarini yiyen birileri yok, iletisimimiz suruyor. Rus gelin sitesinden sonra zombi felaketi magdurlarinin gelin ve/veya guvey olmak icin actiklari site dunya capinda milyonlarca sapigin hitleriyle buyuk sukse yapti. Yine de onlar da guvenemiyorlar. Paketlerden zombi kafalari cikiyor sonra, herkes “Godfather” tribinde. Ihracat da buyuk darbe yedi, bildigin gibi degil.
Elektrikler kesilmedi, internet bankaciliginin canini yerim ben. Herkes faturasini tikir tikir oduyor. Devlete destek olmaliyiz arkadasim. Bizi bu illetten yuce hukumetimiz kurtaracak. Camilerde fetvalar verildi. Zombilerin oldugu oteller yakiliyor. Bir de yeni manyaklar turedi, zombilerden beter. Zombi Haklari Savunuculari. Dusman basina.
Neyse zombiler irkciligin bilinmedigi ulkemizin nufusuna etkili bir giris yapti. Zombilerin borsalari da ilerleyen gunlerde hareketlendirecegi soyleniyor. Kartlari dogru oynarsak bu zalim yaratiklar uzerinden zengin olmamiz isten bile degil. Oysa ben issiz adaya kapanip ciftcilik yapacaktim daha!
Tekstil sektorune el atti keratalar. Vallahi tuttugunu koparan, degisik bir halk bunlar. Tuttugunu koparan...Evet…
Istilanin ikinci haftasini geride birakiyoruz. Bir cok arkadasim oldu, akrabalarim goc etti. Ama kimin umrunda?
Sanirim zombilerle yasamayi ogrenmek zorundayiz. Basbakan herkesin sokaga cikarken tedbirli olmasini, kimin zombi oldugunun kolaylikla anlasilmadigini ve aramizda hala vahsi zombilerin bulundugunu belirtti. Merhumlarin ailelerine Allah’tan rahmet, evet evet. Savunma Bakanligi’ndan yapilan aciklamada ise elzem alisveris ihtiyaclarini gidermek uzere sokaga cikanlarin zombi gibi davranmalari istenildi. Braavoo! Herkesi zombi yaptiniz ya simdi, nereden bilicez kimin kafasini dograyacagimizi? Kaos yaratmakta ustune yok bu salaklarin, masum insanlarin katline baslanildi. Bahane hazir! “Ee biz onu zombi sandiydik?”
Sehirlerarasi otobus seferleri durduruldu. Tesekkurler! Koyden sehire fetih amacli gelen “seni yenecem ulan”cilar yok artik. Cok elit bi yer oldu bizim sokak mesela. Tami tamina 15 kisi var.
Herkesin zombi gibi davranmasi yasalastirildi. Herkes gerzekce bir bakis takindi, ki emin ol bir cogu bunu yaparken hic zorlanmadi; bir cogunun ise bi degisiklik yapmasina gerek bile yoktu. Sanirim ben bu yaratiklarin topluma belli bir dirlik getirdigine inanmaya basliyorum. Kalabalik nufusu onemli olcude elediler, sokaga ciktigimda vicik vicik insan gormekten kurtuldum. Az sayida zombi goruyorum, bundan iyisi mi var? Su actiklari magazaya da gittim, o kadar seker seyler var ki. Bu Allah tarafindan ulkemize gonderilmis bir cezadansa, yavas yavas gokten inen bir nimete donustu. Asker olaya el koymadi, her seyi bu guzel yaratiklar cozdu. Firavun’a gelen veba; irklari kirip geciren hastaliklar, yanginlar, devlet sonduren asklar. Bize de zombi. Zombi iste bildigin.
Cozumu aptallikta buldum. Satirlarimi burada noktaliyorum. Bir daha hic yazmamaya karar verdim. Sabahtan aksama kadar zombilerle dusup kalkmaya ve sarap icip parklarda sizmaya adiyorum hayatimi! Iste bir millete gelebilecek en buyuk nimet, en buyuk huzur budur. Bizi ozgur kildilar! Artik is yok, sorumluluk yok! Q-matik’ler bile yok! Devlet butun parasini zombilerin gelecek istihdamina yatirdi. Alan memnun, satan memnun.
Hemen buraya gelmelisin sevgili dostum. Sana bir adet fotografimi gonderiyorum, vizeden gecerken bu bakisi takinacaksin, unutma.

Gozlerinden hasretle operim.
En icten sevgilerimle,

Artun

Karimla Nasil Tanistim

2007-08-28T15:42:00.000+02:00

Gunlerim nasil mi geciyor? Bir seyler arayarak. Yine bir gun kafami kaldirmis sokak tabelasini ariyorum. Gun solmak uzere, cocuklar dev ekran televizyonlarina kosuyorlar. Yanimdan bisikletler ucarcasina geciyor. Birkaci donup bakiyor. Kafami indirmeden biliyorum kaldirimda neler oldugunu. Arkamdaki bardan yukselen avazlar dagitiyor dikkatimi. Gurultuden, ugultudan seri adimlarla uzaklasiyorum.
Bulutlarin uzerinde tanri oturuyor. O da bana bakiyor. Goz gozeyiz, o kadar heyecanli ki. “Ben de insandim” diyor. “Tek istedigim ogullarimin meslegimi devam ettirmesiydi, cok sukur o da oldu iste, bak hem de kac milyar yildir.” Gururlu bir baba bana bakiyor yukaridan. Kafami indirmeden yurumeye devam ediyorum. Once kaldirimin kosesine sonra da evine giden bir kadina carpiyorum. Bakislarimi indiriyorum. Ozur diliyorum okkali bir kufur yerken. Tanrilar da kufrediyor. Hem de ne bicim.
Hangi kara parcasinin uzerinde, neden varim ben? Neden gokte degilim, neden gorunmez degilim derken vakit geciyor; hava karariyor. Kafami yere paralel koyup kosedeki marketten icecek bir seyler aliyorum. Hem sari ictigim sey, hem seffaf. Hem tatli hem de eksi. Gazli. Usulca iniyor bogazimdan, mideme aktigini bile hissediyorum. Elimle cukumu tutup duzeltir gibi buyuk ugraslarla duzeltiyorum siseyi. Iseyen herkesi affeden goller gibi yutuyor gazozu midem. Dalga dalga aciliyor iceride, kenarlara carpiyor; tasiyor. Gegiriyorum. Kafam hala yukarida. Yildizlar cikmamis daha. Ama cikarlar nasil olsa.
Yalnizlik yaratana mahsussa, ben de yalnizim. Yaratik degilim ben, yaratanim. Reddediyorum yaratilmayi. Ben yarattigim icin var etrafimdaki insanlar. Ben yukari bakarken gok var yukarida, ben asagi bakarken asfalt var asagida. Arkami dondugumde arkamdaki agaclar ansizin kayboluyorlar. Her geriye donusumde oncekinden daha fazla agac sayiyorum. Her yukari baktigimda oncekinden daha fazla yildiz sayiyorum. Her seferinde degisik insanlarla karsilasiyorum. Her yeni gun kendimi daha farkli goruyorum. Saclarim uzuyor, tirnaklarim uzuyor. Benim kafamdan cikiyor o killar. Ben yaratmadim mi simdi onlari?
“Neden yukari bakiyor bu” diye fisildiyorlar yanimdan gecerken. Kafami zorda kalmadikca indirmiyorum. Karsidan karsiya gecmem gerekiyor bazen. Evime girmem gerekiyor. O kadar alistim ki tavana bakarak anahtari deliginden gecirebiliyorum artik. Yerde gorecek pek bir sey kalmadi benim icin.
Sehrin isiklari gozumde parliyor. Ayakustu susi satan tezgahlar, buyuk kumarhaneler, soluk gri duvarli kerhane, marketler, bakkallar, sosisli standlari, ara katlara sikismis izbe barlar, bes yildizli oteller, beyaz isiklarini gece acik birakan ofisler, kapali perdelere yansiyan televizyonlar. Iste benim sehrim. Agaclarin en ust dallari, yildizlarin en guzeli, ayin akla gelmez butun halleri; hepsi benim. Guvercinlerin yuvalandigi catilar, yagmur bulutlari, carpisan yeller, cakan simsekler, uydu antenleri, egzos dumani; bunlar da benim. Hepsi, ama hepsi benim.
Sonra oyle zamanlar geliyor ki gozlerimi yumuyorum. Hepsi yokolup gitmis. Hic bir sey yok aslinda. Hic bir sey yok. Ne pembe bulutlarin ustunde oturan melekler var gunbatiminda, ne o mukemmel aksamlarim var artik. Ne vanilya kokulu ickiler icen kokona kadinlarin tiz kahkahlari var, ne bankta kitap okuyan kizlarin bakislari, ne kuslarin ucarken doktugu tuyler, ne sehri yaran nehirlerden yukselen nem, ne de araba kornalarinin dalgalari var havada artik.
Sonra yine gozlerimi aciyorum telassiz. Hepsi yerli yerinde. Kilide oturan anahtar gibi, taze sevgililerin elleri gibi yerli yerinde hersey.

Butun bunlari soyluyorum belgeselciler giderken, sehrin maskotuyum ben artik. Sair ruhlu maskot. Goklere bakan adam! Kapiya kadar geciriyorum onlari, esyalarin nerede olduklarini carpa carpa ogrendim artik. Perdenin bogumunu gordu mu duruyorum, saga dogru ittiriyorum perdeyi. Cami el yordamiyla aralayip el salliyorum. “Gorusuruz, yine gelin olur mu? Daha anlatacaklarim bitmedi, maazallah olurum falan, gelin de cocuklugumu anlatayim. Hayatim belgesel olsun.”
O sirada garip bir seyler oluyor. Sesler ugulduyor, basim donuyor. Yapmadigim sey ama, kafami indiriyorum. Habercileri ariyor gozlerim. El salladigim yonun tam ters yonunde carpraz olarak sokagi geciyorlar. Rezil oldum derken, el salladigim yerde beyaz elbiseli bir kiz bana el sallamaya devam ediyor. Iste sevdigim kadinla, karimla, bir aksam ustu boyle tanistim.

Kız Cinayetleri

2007-08-10T00:17:00.000+02:00

“Bir kelime” dedi kadin. Belki de kiz. Bence kizdi. Ona gore kadin. Fazla tartismadik, suspus olmustuk. Sok halini atlatmamiz uzun surmedi yine de.
Bir kelime olan neydi, kimbilir? “Bir kelime” dedi karsidan karsiya gecemeyen kadin. Kadindi ona gore; o yasa gelen herkes mutlaka vermis olmaliydi.
“Yasini nereden bildin” dedim. Midem bulandi. Boyle bir muhabbete neden ortak oldugumu biliyordum. Iyi biriydim ben. Cok iyi. Gereksizce iyi. Ziyadesiyle iyi.
Kadin olarak dusunduk onu o gun. Otobus kadinin soluna carpinca sag ayagi havalandi evvelden, taa ki dik aciyla kesene dek belini. Sonra paralelken asfalta bedeni, kafasi camdan iceri kolaylikla giriverdi. O gun otobusun camina bir kadin saplandi.
Insanlar trafik isiklarinda bekleyen kayitsizliklarini hep beraber carpraz bir adimla kadina dogru kaydirdilar. Mactan once motivasyon toplayan lise basketbol takimlari misali ustune kapandilar kadinin. “Ooo, öl-dük-bit-ti!” Gulesim geldi, gulemedim. Yaninda yuruyordum sessizce, kafami kaldirip bakmadim bile ona. Yeni ayakkabilarimi izliyordum. Garip bir huzurla doldum. Otobus faciasini goreli cok olmamisti. Tek kelime etmiyorduk ikimiz de. Agir bir kis gunuydu, iliklerine isliyordu adamin soguk. Karlar kucuk taneler halinde gozlerimin uzerinden savrulurken yeni yil suslerini dusunuyordum. Sanki bundan yarim saat once bir kadin gozlerimin onunde otobusun camindan iceri girmemiscesine devam ediyordu hayat.
O sustukca ben de inat edip sustum. Ne dusunuyordu kimbilir? Anlamsizca saga sola bakiyordu. Gidip jeton aldik. Vapura bindik. Kis gunesinden gozleri kamasinca kalkip oteki tarafa gecmek istedi. Emindim onun da gozlerini kapatinca benim gibi cesedi gordugune. Bir cok olayda, mesela Firat’la olan o kavgada veya efendime soyleyeyim Mert’i satip gittigimizde kanitlamisti ne kadar yuzeysel oldugunu. “Iyi,” demisti, “koy gotune gitsin ugrasma.” Beni dinlememesini anliyorum ama senelerdir Mert’le ortak olan arkadaslarini da dinlememisti, ona sasiyorum. “Insallah otobusun altinda kalir ibne” dedi Firat bir keresinde. Bedduasi tutar insanlarin. Kimse bela okumasin bana isterim, olumu anarlarsa tez elden olursun.
Vapurda gelince aklima, yanina ilistim.
“Firat’la bulusalim mi?” dedim. “Kac zaman oldu hem.”
Cok zaman olmustu hakkaten. Firat’la konusmuyordu, ben de uzak kalmistim sirf onun yuzunden. Nedense boyle olur iste, herkesle ayni anda takilmak oldukca zordur. En havali oglanlar bile secim yapmak zorunda kaliyorlar bazen…Ki ben mutemadiyen yanlisi secerim; aci gercek.
“Bulusalim mi?” dedi.
“Bulusalim lan hadi, ariyorum bak.” dedim, telefonu elime alip tus kombinasyonlarini siralarken.
“Gelmesin pezevenk, istemem.” dediyse de yumusadi bir sure sonra.
“Bira alin, sigara alin, almadan gelmeyin kapidan sokmam,” dedi Firat. “Gotler sizi.”
Adimi atar atmaz karaya ilk is bakkal bulmak oldu. Ne emrettiyse pasam onu aldik. Cok heyecanliydim esecek baris ruzgarlari icin. Ustun bir is yapmiscasina gururluydum; kasila kasila yuruyor bir yandan da iki dakikada bir “Hersey cok guzel olacak oglum, hemen kaynasacaksiniz eskisi gibi” demekten kendimi alamiyordum.
Kapisini caldik Firat’in, her zamanki yavsak tavirlariyla acti kapiyi. Aniden sarildilar kapida. Saskina dondum. Mevcut mekanin en pasif adami olarak “Aa dedim abi ben size” cikti dudaklarimdan. Sagima soluma bakindim. “Evi mi degistirdin lan” dedim. Yoktu lan evin falan degistigi. Ev ayni temiz evdi; tek yenilik balkona atilmis fazladan bir sandalyeydi. Uc olmustu plastik beyaz sandalyeler. Hani su oturunca on bacaklarini anlamsizca acanlardan. Biri Firat’in oturdugu, biri ayagini koydugu, oteki de ne bok yedigini bilmedigimiz sandalyeler. Ortasinda semsiye deligi olan bir masa. Pasli balkon demirleri. Bir evin demirbaslari.
Sohbet liseden girdi universiteden cikti. Firat’la benim okulu bitirip buyuk adam olma hayallerimiz vardi. Baktim dalmis bizimki. “Hss,” diye durttum. “Naber?”
Bana anlamsizca bakti, biradan bir yudum aldi sonra tam bogulucakken siritarak Firat’a donup anlamsiz sesler cikardi. Bana degil de Firat’a donmus olmasi benim artik yeni arkadaslar bulmam gerektiginin bir habercisiydi sanki. Kendimi elde gezdirilen plastik bir poset gibi hissediyordum. Abuk sabuk bir ecza torbasi bile degil de, su utanc verici isimlere sahip kirtasiyelerin saklanan posetleri gibi... “Zuhal Kirtasiye.” Yolda kizlari gordugunuz zaman elinizi posetle beraber arka cebinize attirtan cinsten bir sey. Hani yanlarindan gecerken elinizi senkronik olarak once gotunuzun uygun lobundan kalcaya, oradan baldira ve oradan da cuke dogru uzattiran posetlerden biri gibiydim iste. Vazgecmeliydim herhangi birisine arkadas olmaktan, birisi benim arkadasim olmaliydi.
Bogulmasi gecince konustu. Asil bugun n’olmus da, kadinin birine otobus carpmis da, kadin otobusten iceri girmis de… “Kadin mi kiz mi emin olamadim yalniz,” dedi sonra. “Cok gencti, sut gibiydi lan yazik oldu” dedi. Firat agzindan kopuklu bira sacarak guldu. Bunu komik bulmayan bir ben olmaliyim yeryuzunde diye dusundum.
Uzun uzun manita ve bekaret muhabbeti yaptilar sonra. Ilk defa iki insanin barismasina pisman oluyordum. Bir daha konusmamaya karar vermistim ikisiyle de. Ama her zamanki karaktersizligimle bu gece tatsiz bitmesin diye oturmaya ve kendime eziyet etmeye devam ettim. Firat yeni sevgilisini cok sevdiginden bahsetti once. Bu 5 bira zamanindaydi. 7.den sonra karinin agzina nasil verdigini canlandirirken dayanamayip, “Aaa saat kac oldu lan super film vardi” deyip siyrildim aralarindan. Sizmisim.
Gece aglama seslerine uyandim. Iki romantik ibne gibi birbirlerine kenetlenmis agliyorlardi. Benim butun sorularimi cevapsiz biraktiklarini soylememe gerek yok. Su ve kolonya getirip goturme gorevlerini ustlendim. Firat defalarca bayildi. Firat’in kuzenini aradik, gelince de “Aha Firat” diye parmakla gosterip uzadik hemen. Disari cikinca “Uyusturucu falan mi aldiniz lan” diye sordum. Meger haber gelmis gecenin bir yarisi kiz arkadasinin ailesinden. Aslinda daha once verirlermis de, tabii o yurek acisiyla kimsenin aklina gelmemis. Bugun otobusun “icinde” kalan kiz Firat’in canindan cok sevdigi yeni sevgilisiymis. Nasil olur ki boyle seyler?
“Hasiktir” diyebildim sadece. Harbiden, nasil olur lan boyle seyler?
Bir sigara yakti. “Gel surada sahilde yuruyelim biraz, oradan da eve akariz dedi.” Acik hava cok iyi gelmisti, ustelemedim.
Suyun kenarina kadar geldik, basim donuyordu biraz. O hepten kopmustu. Kolumdan sikica tutuyor, bir yandan da dikkatsiz yurumek adina elinden gelen sebekligi yapiyordu. Sanki ben onu tutmak zorundaymisim gibi.
“Ama bak ben sana ne dedim” dedi, gayet ciddi yuzume bakarak. Sigarasindan derin bir nefes aldi. Sigarasini tutan parmaklarini salladi yola dogru. “Kadin demedim mi ben sana, Firat sikmis oglum. Kadinmis iste. Anlarim ben, sen abine guvenmiyor musun?”
Yuzume dostane bir saplak aticak gibi oldu. Sag elimle yuzune okkali bir samar patlattim. Sigarasi dustu elinden, sol koluma asilip arkasinda olmamiz gereken zincirlere dogru savruldu. Sol dirsek altindan tutup olanca gucumle denize dogru firlattim. Tam kenardayken de bastim karnina tekmeyi. Suya dustu. Cirpinmadi bile. Cok sarhostu.
Titriyordum ama garipsemedim. Zincirlerin uzerinden atarken bacaklarimi dikkat etmeliydim; denize dusersem sayet, iceride beni bulur da asagi ceker diye olesiye korktum bir an.
Birinin gorup gormediginden emin degildim. Bir yere gidecek halim yoktu, hos. Banka oturup bir sigara yaktim, sirenlerini otturerek uzerime saldiracak olan polisi bekledim. Yarim saat sonra birak sireni, dalgalari ve tek tuk gecen arabalari bile zor duyar olmustum. Besinci sigarami yaktim. Kalktim yurudum biraz. Heyecanlanmak ayiltmisti. Uzunca bekledikten sonra ilk gelen taksiye dogru salladim elimi. Agir agir bindim taksiye. Yuzumdeki bakis degismisti, cok emindim.
“Bas sahil yolundan” dedim.
“Tabi abi” dedi taksici. Baska ne diyebilirdi?
Hic bilmedigim yerlerine geldik sehrin. Taksiciyle sohbet koyulasiyordu. Politikadan, futboldan, sakal modellerinden; bir taksiciyle konusabilecek herseyden konusuyorduk hararetle. Cok iyi gelmisti bu herif, cok sevmistim. Taa ki yolun yanindaki hayat kadinlarini gorene dek taksici.
“Of of of abi su karilara bak” dedi, alt dudagini isirarak.
“Kiz onlar” dedim… Ters ters bakti suratima.
“Suradan sola don.” diye fisildadim gozlerimi yuzunden ayirmadan.

Bir daha ikimizin ayni anda asla bulunamayacagi bir sokaga girdik.

Ask

2007-08-09T08:53:00.001+02:00

'Sezişler', 'Ürperişler', 'Buluşmalar', 'Sevişmeler', 'Ayrılışlar-Yitirilişler' ve 'Özleyişler-Anımsayışlar'.

geceyi beraber gecirdik

2007-08-08T11:06:00.000+02:00

Otobus kalkti yavasca. Disari baktim; el sallayacak birinin olmamasi yakin zamanlarda ortaya cikmis bir adaptasyon kirbaciydi. Kafamda bile cumle kuramazken, nasil dillendirecektim isteklerimi. Oyle anlar geliyor ki bazen, duygular elle tutulur olsa once ben hissedilirdim.
Uzerine camasir suyu dokulmus fistik yesili bir tisortun soluk renkleridir yaz.
"Sen boyle degildin" diyen biri bulunur her yaz.
Hadi Ozbekistan'a gidelim. Sen Ozbek'e gider, "Sen Turk'sun" dersin, o da "Hayir, sen Ozbek'sin" der. Hadi Ozbekistan'da Ozbeklerle iddialasalim. Kaprislerini uzerinden at diye soylerim de atmazsin iste bilirim, susarim.
Seni cok seviyorum. Bayragina asik olabilecegimiz bir ulkeye gidelim. Bul bir ada, tasinalim hatta, resmi korsanlar olur, bayragimizi korsan bayragi yapariz.
Cok guzelsin. Mor sekerlerden yeriz istersen. Ben isterim de sen yersin belki.
Kopegimizi de alir arkadaslarimizin o kut kisa cimenli buyuk bahcede verdigi kokteyle gideriz. Sen beyaz giyersin yine. Gozleri kor edecek kadar beyaz bir elbisenin icinde bacaklarini yerden kaldirmadan dansedersin.
Asosyal olmasan bile yalniz birakmam seni eger istemezsen. Oysa hep mi istemisimdir seni uzaktan izlemeyi.
Kucukken kizlar cizerdim hepsi de sana benzerdi dedim ya. Ne o yalandi ne de sana asik olmak istedigim. Omrum boyunca bir daha o kizlari cizebilecegim yalan, ve bir daha cok sevebilecegim.
Olmadigim yalandir belki, kimbilir.
Simdi sen uzaktasin, benim kahrolmam mi gerekiyor? Olmadigim yalandir belki, kimbilir.
Gozlerinden fiskiran alevler yanaklarina dusunce can havliyle aglamaya basladi.
Cunku biliyorsun ki, uyuyan her insanin, hicbir gunu yirmidort saat surmez.

Hem bazi gunler digerlerinden daha uzundur.
Bazi geceler, bazi gunlerden daha uzundur.

Bolum 21

2007-08-08T09:09:00.001+02:00

İşte tilki o zaman ortaya çıktı.
"Günaydın," dedi küçük prense.
"Günaydın," dedi küçük prens nazikçe, ama kimseyi görememişti.
"Burdayım," dedi tilki. "Elma ağacının altında."
"Kimsiniz" dedi küçük prens. Sonra da, "Çok güzel görünüyorsunuz," diye ekledi.
"Tilkiyim ben," dedi tilki.
"Benimle oynar mısın?" dedi küçük prens. "Çok mutsuzum."
"Hayır," dedi tilki. "Oynayamam; evcil değilim ben."
"Öyle mi? Bağışla beni," dedi küçük prens. Ama bir süre düşündükten sonra, "Evcil ne demek?" diye sordu.
"Sen buralı değilsin," dedi tilki. "Ne arıyorsun buralarda?"
"İnsanları arıyorum," dedi küçük prens. "Evcil ne demek?"
"İnsanları mı arıyorsun? Silahları var ve avlıyorlar. Çok can sıkıcı. Ayrıca tavuk yetiştiriyorlar. Tek konuları bunlar. Tavuk mu arıyorsun?"
"Hayır," dedi küçük prens. "Arkadaş arıyorum. Evcil ne demek?"
"Genellikle ihmal edilen bir iş," dedi tilki. "Bağlar kurmak anlamına geliyor."
"Bağlar kurmak mı?"
Tilki, "Yani," dedi, "örneğin sen benim için hâlâ yüz bin öteki çocuk gibi herhangi bir çocuksun. Benim için gerekli de değilsin. Senin için de aynı şey. Ben de senin için yüz bin öteki tilkiden hiç farkı olmayan herhangi bir tilkiyim. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimiz için gerekli oluruz o zaman. Benim için sen dünyadaki herkesten farklı birisi olursun. Ben de senin için eşsiz benzersiz olurum..."
Küçük prens, "Anlıyorum galiba," dedi. "Bir çiçek var... Galiba o beni evcilleştirdi..."
"Olabilir," dedi tilki, "dünyada böyle şeyler hep olur."
"Ama hayır, o Dünya'da değil," dedi küçük prens. Tilki şaşırmıştı. Merakla,
"Başka bir gezegende mi?" diye sordu. "Evet."
"Orada avcılar var mı?" "Yok."
"Aman ne hoş! Peki tavuklar?" "Hayır, tavuklar da yok."
"Hiçbir şey mükemmel olamıyor," diyerek içini çekti tilki.
Birden aklına bir fikir geldi.
"Benim yaşamım çok tekdüze," diye anlatmaya başladı. "Ben tavuk avlıyorum, insanlar da beni. Bütün tavuklar birbirine benziyor, bütün insanlar da... Bu yüzden çok sıkılıyorum. Ama beni evcilleştirirsen yaşamıma güneş doğmuş gibi olacak. Duyduğum bir ayak sesinin ötekilerden farklı olduğunu bileceğim. Öteki ayak sesleri beni köşe bucak kaçırırken, seninkiler tıpkı bir müzik sesi gibi beni çağıracak, sığınağımdan çıkaracak. Hem bak, şu buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buğday benim hiçbir işime yaramaz Buğday tarlalarının da hiçbir anlamı yoktur benim için. Bu da çok üzücü. Ama senin saçların altın sarısı. Beni evcilleştirdiğini bir düşün! Buğday da altın sarısı. Buğday bana hep seni hatırlatacak. Ve ben buğday tarlalarında esen rüzgârın sesini de seveceğim..."
Tilki uzun bir süre küçük prense baktı. Sonra da, "Lütfen... Evcilleştir beni!" dedi.
"Çok isterim," dedi küçük prens, "ama burada çok kalamayacağım. Bulmam gereken yeni dostlar ve anlamam gereken çok şey var."
"İnsan ancak evcilleştirirse anlar," dedi tilki. "İnsanların artık anlamaya zamanları yok. Dükkânlardan her istediklerini satın alıyorlar. Ama dostluk satılan bir dükkân olmadığı için
dostları yok artık. Eğer dost istiyorsan beni evcilleştir."
"Seni evcilleştirmek için ne yapmalıyım?" diye sordu küçük prens.
"Çok sabırlı olmalısın," dedi tilki. "Önce karşıma, şöyle uzağa çimenlerin üstüne oturacaksın. Gözümün ucuyla sana bakacağım, ama bir şey söylemeyeceksin. Sözler yanlış anlamaların kaynağıdır. Her gün biraz daha yakınıma oturacaksın..."
Ertesi gün küçük prens yine geldi.
"Aynı saatte gelmen daha iyi olur," dedi tilki. "Örneğin sen öğleden sonra dörtte geleceksen, ben saat üçte mutlu olmaya başlarım. Mutluluğum her dakika artar. Saat dörtte artık sevinçten ve meraktan deli gibi olurum. Ne kadar mutlu olduğumu görmüş olursun. Ama herhangi bir zamanda gelirsen yüreğim saat kaçta senin için çarpacağını bilemez. İnsanın belli alışkanlıkları olmalı..."
"Alışkanlıklar mı?"
"Evet. Bunlar çoğunlukla ihmal edilir," dedi tilki.
"Alışkanlıklar bir günü öteki günlerden, bir saati öteki saatlerden farklı kılan şeylerdir. Örneğin benim avcılarımın bir alışkanlığı vardır. Her perşembe köyün kızlarıyla dansa giderler. Bu nedenle perşembeleri benim için güzel günlerdir. Üzüm bağlarına kadar sokulabilirim o günler. Ama avcılar dansa herhangi bir günün herhangi bir saatinde gidiyor olsalardı hiç tatilim olmazdı."
Böylece küçük prens tilkiyi evcilleştirdi. Ayrılma zamanı geldiğinde tilki, "Ağlayacağım," dedi.
"Benim bunda bir suçum yok," dedi küçük prens. "Seni üzmek istememiştim, ama evcilleştirilmeyi sen istedin..."
"Evet, orası öyle," dedi tilki.
"Ama ağlayacağını söylüyorsun."
"Evet, öyle," dedi tilki.
"O halde evcilleştirilmek senin için pek iyi olmadı!"
"Çok iyi oldu!" dedi tilki. "Buğdayların rengini düşün."
Sonra da, "Gidip güllere bak şimdi," diye ekledi. "Kendi gülünün eşi benzeri olmadığını göreceksin. Sonra da gel vedalaşalım. Sana armağan olarak bir sır vereceğim."
Küçük prens gidip güllere baktı.
"Siz benim gülüme benzemiyorsunuz," dedi. "Hatta hiçbir şeysiniz şu anda. Çünkü ne bir kimse sizi evcilleştirdi, ne de siz bir kimseyi. İlk gördüğüm zamanki tilkim gibisiniz. O zaman yüz bin başka tilkiden herhangi biriydi. Ama şimdi dostum oldu ve benim için eşi benzeri yok."
Güller çok utanmışlardı.
"Çok güzelsiniz, ama boşsunuz benim için," diye sürdürdü sözlerini küçük prens. "İnsan sizin için ölemez. Doğru, gelip geçen biri için benim çiçeğimin sizden hiçbir farkı yok. Ama o benim için yüzlercenizden daha önemli; çünkü suladığım, cam bir fanusun altına koyduğum, önüne siperlik yerleştirdiğim çiçek o. Çünkü tırtılları ben onun için öldürdüm. (Birkaç tanesini bıraktık, sonradan kelebek oldular.) Çünkü yakındığı, ya da övündüğü, ya da hiçbir şey söylemediği zamanlarda dinlediğim çiçeğim o benim. Çünkü o benim çiçeğim."
Tilkinin yanına döndü sonra.
"Hoşça kal," dedi.
"Hoşça kal," dedi tilki. "İşte sana bir sır, çok basit bir şey: İnsan yalnız yüreğiyle doğruyu görebilir. Asıl görülmesi gerekeni gözler göremez."
"Asıl görülmesi gerekeni gözler göremez," diye yineledi küçük prens; unutmamalıydı bunu.
"Gülünü senin için önemli kılan, onun için harcamış olduğun zamandır."
"Onun için harcamış olduğum zaman..." diye yineledi küçük prens. Unutmamalıydı bunu.
"İnsanlar unuttular bunu," dedi tilki. "Ama sen unutmamalısın. Evcilleştirdiğimiz şeyden sorumlu oluruz. Sen gülünden sorumlusun..."
"Ben gülümden sorumluyum," diye yineledi küçük prens. Bunu da unutmamalıydı.

Tahmin pt.1

2007-08-01T11:52:00.000+02:00

“Bir kelime” dedi kadin. Belki de kiz. Sig bir bakis acisi vardi adamin. Ama hayat boyledir iste. “Hayat boyledir” diyerek ahkam keser bazilari. Cogunlukla da adamlar. Belki de oglan.
Bir kelime olan neydi, kimbilir? “Bir kelime” dedi karsidan karsiya gecemeyen kadin. Kadindi herhalde, o yasa gelen herkes mutlaka vermis olmaliydi onun icin. Kadin olarak dusundu onu o gun. Otobus kadinin soluna carpinca sag ayagi havalandi once dik aciyla kesene dek belini, sonra da paralelken asfalta bedeni, kafasi camdan iceri kolaylikla giriverdi. O gun otobusun camina bir kadin saplandi.
Oyle telasa falan gelemezdi, siyrildi cikti kalabaliktan. Gitti efendi efendi aldi jetonunu. “Yabancisiyim bu sehrin” derdi agzinin ici kafasina, ama “yabanciyim hadi sikin beni” der gibi bakmazdi etrafina. Bakislarindaki o hep ayni bezmislik, dunyanin neresine giderse gitsin gozlerinde daimiydi.
Yarim gozlerini gunesten iyice kistigi vakit kalkip oteki tarafa gecmeyi dusundu. Olen bir kadinin bekareti de olsa aklindaki, gozlerindeki sadece bir cesetten ibaretti. “Neden eteginin altina bakmadim” diye dusundu. Bir koruk halini almis firfirli beyaz etegi kapanmisti oysa iceri iyice girdiginde. Eteklerinin altindan bir hava ufledi tanri kadinin, ruhu kafasinin tepesindeki sac tutamindan uctu gitti.
Iskelenin tas catlasa elli metre otesinde oldu bu vahim kaza. Zaten sehirde ne varsa o anda uyanik, haberdar oldu kazadan. Martilar ve kediler icin davetkar olan kan, beyin ve bok kokusu, insanlarin midelerini bulandirdi. Onca insanin kirmizi isikta bekleyen kayitsizliklarini bozmadan yer degistirip bu seferde kadinin onunde beklemesine aldiris etmeyen semtin ac kedileri kaptiklari parcalari alelacele, doke saca kaldirimlara goturup birakti.

Dunyanin en iyi muzik vidyosu musun nesin?!

2007-07-25T12:09:00.001+02:00

beni bugün evlendirebilirdiniz.

2007-06-12T23:06:00.000+02:00

Ben bugün mavi uyandım. Televizyonda karın egzersizi programları vardı.Hava, hava fırçalanmış metal gibi duygusuz ve hafifti. Cornflakes koydum kendime, süt şeffaflaştı.
Duvarda lacivert ışıklar vardı. Ben bugün mavi uyandım. Renkler çok anlamsızdı. Eşyalar eksikleşti. Radyo dinledim biraz, sesim saydamlaştı.
Sinekler turuncu kanatlı, perdelere kondular. Ben bir yalan uydurdum, duma duma dumdular. Saçmala dedim kendime, gözüm dalgınlaştı.
Camdan bakınca aşağı, çimen parlaklaştı. Kaldırımlar darlaştı, bedenim kalıplaştı. Sessizler yaklaştı, kediler karşılaştı.
Ben bugün mavi uyanınca;
Bu sabah ben, mavi uyandığımda

Gündüzler mavileşti.

+

2007-06-05T12:55:00.000+02:00

Bazi seyleri hic ama hic unutmamak lazim. 4 dakika icinde bu yaziyi uzatabildigim kadar uzatip, ders calismaya calisacagim. Sapik bir zevk aliyorum bazen ders calismaktan, cogunlukla almiyorum, bazen yapilasi isler birikiyor, bazen zorunluluklar. 203 kelimelik cumle kurdum bir de, aciktim sanki ufaktan. Ve bu dansi bana lutfeder mi?
Unutmamak lazim bazi seyleri, bir arkadasim, cok cok sevdigim biri "Cok degisik arkadas cevreleri yarattim kendime" dedi. Cok guldum, hala guluyorum. Lan bu kadar komik cumleler kurulur mu?
Evet son 3 dakika kalmisken, arkama cok guzel bir kiz oturdu. Onumde cok ac bir mide var, aa bak kim cevrimici oldu bir de, Ahmet beyler, hos mu geldiniz?
2 dakika kaldi, cok heyecanli bir geri sayim bu. Birden bakip "aa, uups (turkce versiyonu), bir dagika kalmis yahuuv" diye sasi bir kiz dusundum. Cok, cok opesim geldi. Opsem, cevap verir mi?
Saatlerimiz onuccifsifiri gosterirken, Ahmet dustu ve bir daha cevrimici oldu. Arkamdaki kiz cirkinlesti, midem doymus gibi yapti, hava ne kadar da sicakti. Butun bunlar, biri hapsirirken arkamda dusundugum seyler, *cok yasa canim*, peki dusundum de simdi, bir hapsirik 4 dakika surer mi?

dua

2007-05-25T16:47:00.000+02:00

Sevgili tanrim,
Bugun hayatimda hic bir sey olmadi. Sabah zar zor kalktim, giyindim odama indim. Bilgisayarimin kapagini sakince kaldirdim, saskin saskin iTunes'u actim ve hatirlamadigim birseyleri son sesle calmaya basladim. Gittim iceri bi isedim (valla sicmadim), disleri bi fircaladim. Dolabi actim baktim, yiycek hiic mi bisey olmaz arkadas, dedim.
Giyindim disari ciktim. Markete gittim iki tane kruvasan, 3 tane redbull, 2 tane yesil elma aldim ciktim.
Otobus beklerlen tshirt yapisti koltukaltlarima, gobegime, memelerime. Bir sinir oldum. Ne kadar nemli yav dedim. Ne kadar da nemliydi hakikaten.
Uzunca bekledim otobus geldi, bayildim yine 1 avro 60 sent, ona bile uzuldum, neden dedim, tanrim neden cok nemli olmaliydi da beni yurutmedin. Herseyin bir sebebi vardir dedim. Neyse ki arkami donebiliyorum yola, gormedim her gun gordugum seyleri. Gordum aslinda ama daha degisik bir perspektiften gordum hepsini arkadan arkadan boyle. Yine de mutlu etmedi beni.
Okula geldim, derse girdim, biraz da gec mi kalmisim. Bakti hoca boyle suratima, allahin keli seni dedim icimden. Sakince oturdum yerime ben de ona baktim. Kafasi parliyordu. Yine de dusundum, en sevdigim hoca bu olabilir.
Olmayadabilir. Onemsemedim, dusunce beynimi yaladi gecti.
Ders bitt sonra, herkes takir takir grup kurarken, ben tek basima yapmak istedim projeyi. Sanki 8 kolum 16 bacagim var herseye kosabiliyorum. Bir tane yarim beynim, bir tane yarim kalbim, bitkin akcigerlerim, vasat bir karacigerim var. Ben neyim ki dedim. Sen nesin ki diye tekrarladim sonra. Allah belani vermesin dedim. Hep icimden diyorum ama bunlari.
Simdi okul kapanicak, ben staj basvurulari yaptim ama cok verimli olmadi henuz, ama zaman ne gosterir kimbilir.
Sinirlendim, coktum, kalktim, yazdim, yaslandim arkama. Baktim etrafima. Heryer bembeyazdi, gicir gicir mac'ler vardi, masalar duvarlar hep beyazdi. Cennete geldim heralde dedim. Teknolojik bi yer burasi, hmm ilgincmis, internet var lan cennette diye sevindim.
Ruhum beynimi ve bedenimi terketsin istedim. Bedenim gozlerinde yaslarla yigilsin klavyenin ustune, sonra beni gecmiste sevmis bugun de seven gelecekte sevebilecek insanlarla dolup tassin bilgisayar odasi, insanlar aglasin, kolektif bi depresyona olsun ve ben yine de bundan bile guc alamiyim, birakiyim hayati artik, saliyim gitsin dedim.
Olmadi o da olmadi.
Sonra bes eurom falan oldugunu hatirladim, dedim bu var ya bunla ben sehre gider kendime kokakola alirim, anladin mi, cok da kiyak olur dedim.
Hadi ben gidiyorum o zaman, kaldi surada okulda gecirebilecek bir saatim, yapabilecek bir cok seyim var ama kalbim cekicle dovulur gibi, sikisip kaliyor gibi bazen de, su icmem gerekiyor bardagin yarisinda canim ice tea cekiyor onu icerken kola cekiyor,doymadi ne vucudum ne ruhum ne beynim. Biraktim doyurmaya bile calismadim ben de ben kovaladikca o kacti essolessek dedim siktir git ne icimde yerin var ne disimdaki dunyada senin gibi yurek senin gibi ruh olmaz olsun. Sensin yari yolda biraktin beni, korpe gencligimin en basindan beri kendi hayalkirikliklarinla yogurdun bedenimi. De siktir git simdi, dedim hep icimden.
Cunku biyerde okumustum icinden konusunca ruh duyarmis, disindan konusurken de disari cikarmis. Iki turlu de duyuyor yani pezevenk ne anlami var, ruh da allah gibi bisey iste teorilerinizde onun parcalari degil miyiz, al sana icimde kucuk bir tanri var ve buyuk tanrinin en boktan parcasi bana gelmis, yuce tanrim.

Amin

BIR

2007-04-19T13:14:00.000+02:00

Bu sabah uyandigimda parmak uclarimda aci vardi. Sanki butun gece ciplak elle toprak kazmisim gibi; sanki dunyanin en sert daktilosunda resmi gazeteyi sabaha kadar tekrar tekrar bana yazdirmislar gibi. Ne oldugunu cozemeden hafifledi o aci, simdi parmaklarimi tumden hissetmiyorum mesela. Kontrolu bir baskasina gecmediyse de, benden cikti. Havada kendi halllerinde salinan parmaklarim var, ve bundan nasil gurur duyuyorum bi gorseniz. Kasim kasim kasildim resmen. Biri gelse yanima otursa da, bak ne kadar hizli yaziyorum, parmaklarim adeta havada ucuveriyor degil mi desem. Insanin surekli hava atma telasi icinde kendini nasil mutlu ettigini bilmiyorum. Yalniz olsak kimse zayiflamak falan istemezdi. Diyetlerin tarihe karistigi issiz bir ada biliyorum.

IKI

Bana kalan Turkce sadece argodan ibaret su anda.

UC

Evden kacmak ayip bisey, ben hic yapmadim ama ayip olsa gerek. Seker Portakali'ni okuyun. O ev boyle tepenin ustunde, hani sanki Umitkoy yokusunu cikarken Soykan var ya karsida, orda sagdan ilk ev, yan bahceyi zihninde kiremitle birlestir, onune bir bank at. Hah o ev orasi iste. Zeze bildigin Eskisehir yolunda buyudu. Teyzemler de orada oturuyodu. Ekmek fabrikasi da Soykan. Bu sonuncu biraz garip ama. Haa asil seker portakali da arka bahcede. Arka bahcede bi tane kumes de var. Gunesi Uyandiralim'daki ev bizim eski ev Tandogan'daki. Tatli evdir. Koridor, karsida mutfak, sonlara dogru salon, sagda yemek odasi solda banyo ve odalar. Ayni kitaptaki okul da bizim ortaokul binasi bildigin. Brezilyada bile Migros var. Sen dusun.
Delifisek nerde geciyo bi fikrim yok. Cogunlugu hep sahilde oldugundan bir mekan yaratmamisim herhalde. Yani bi kumsal vardi tabi kafamda ama simdi dusununce LOST kumsalina bile benziyo yani cok alakasiz.

DORT

Japon bi kiz olup I HEART THE VINES tshirti giyesim var. Etek de tabii. Saclari da pigtail yapicam boyle. Ay ne seker.

BES

Ben kotu seyler yazmak istemistim halbuki, bu kadar anlamsiz konusmadan sonra hedefime varamadigim farkettim. Dun dusunuyodum iste kisacasi, hayatin buyuklugunu tanimliycak bisey yok (nitekim soyut evet biliyorum). Ben varim sen varsin, senin yaninda biri daha var. Sahip oldugun her esyanin bir hikayesi var, su anda gecirdigin vakitte baska insanlarin neler yaptiklari var. Aksiyonlar belki kaydedilebilir ama duygular var. Korkunc.

ALTI

Ben hic bir zaman evlenemiycem sanirim. Belli bir sure sonra baska seyler aramaya basliyorum, aslinda sadece bir bahane butun bunlar. Canim da sikilmiyor aslinda, niye atraksiyonlar icine giriyorum bilmiyorum. Herseyin mukemmel oldugunu gordukten sonra bile 'Ben Budist olucam ulan, gidiyorum' diyip kacabilirim. Bir yerlere bagli olmak istemiyorum sanirim. Ama o kadar zorlayici bir sey ki bu. Eninde sonunda para kazanmamiz falan lazim di mi. Tam bekar evine cikiyosun, kendi hayatini finanse etmeye basliyosun, isin, arkadaslarin vs. Sonra dank ediyo. Aslinda salak birseyin kolesi olmussun. Ondan sonra kalkip Brezilya'ya tasiniyosun, bulasikcilik yapip para kazaniyosun. Turlu atraksiyon ve maceraya girip cikiyosun. Vay ulan hayat bu diyosun. Avustralya'ya akar biraz da orada yasarim, ucak parasi birikince de ver elini Iskocya falan derken birden bire 'Ne guzel isim vardi ulan benim, geri donuyorum ben' diyip kos kos duzene kosmak var. Ne istedigini bilmemek cok kotu birsey. Ne istedigini bilip sadece ona takilip baska seyleri tecrube edememek de bir o kadar kotu. Hayat cok boktan olabiliyo kisaca. Hehe saka lan saka.

-

2007-02-10T03:49:00.000+01:00

Agir soluklar aliyorum simdi. Benimle beraber soluklar alan birini dusluyorum simdi. Her icime cekisimde bu soganla karisik sigara kokusunu, bir yerlerde ayni kokuyu alan birilerinin oldugunu biliyorum su an. Tam su an boynu aciyarak bu kokuyu soluyor. Boynunu opuyorum.
Ensesinden kavriyorum avcumun iciyle, uzak bir muzik calmaya basliyor. Colleri getiriyor akla. Uzun colu. Olmeden once gormemiz gereken colleri. Butun colleri gormek istiyorum birden bire. Ensesinden kavriyorum, uzun boynundan bastiriyorum burnuma. Kum kokuyor.
Denizin islattigi kumlari biliyorum, gordum. Bos bir otelin isiklari aydinlatiyor toprak kenar suslu asfalti. Arabalar geciyor isik olmayan yollardan. Soldan yuruyorum, hem onumden gelen arabalari goreyim diye. Risk almayi sevmiyorum. Bir ucurumdan asagi yuvarlanip gece balikcilari tarafindan kayaliklarda bulunmak istemiyorum. Derisin degistirmek uzere olan bir yilanin uzerine dusmek istemiyorum.
Arabalar o kadar seri geliyorlar ki karsidan, farlari gozlerimi kamastiriyor. Onumu goremiyorum, arkami goremiyorum. Ucuruma yuvarlansam daha mi iyiydi diye dusunuyorum.
Fenere varmak uzereyi, terliklerim kum olmus. Yerde kurusiki kovanlari var. Biri balik tutmaya gelmis olmali. Belki de cok buyuk bir balikti. Cocuklarin kaydigi dalgalardan geldi bir ihtimal. Kucuk bir kizin bikinisinin altina takilip geldi.
Iskelenin ucundayim, ruzgar var. Biri geliyor yanima, ates istiyor. Duyamiyorum once, hayatimizin ruzgari var.
“Ruzgari kaciriyoruz adamim” diyorum. Bakiyor soluna, kapkaranlik.
“Ilk degildir bu ruzgar korkma,” diyor, “senin gibi cok adam gelip denize uctular buradan”.
Nereden diye bakiyorum asagi. Buyuk bir iluzyon simdi altimdaki tahtalar. Denizi goruyorum altimda, yavasca battigim bir deniz var icine. Midem bulaniyor tuz kokusundan.
“Sevmem ki ben tuz” diye bagiriyorum kumlarin arasinda yattigim yerden.
“Hadi!” diyor. “Atesi at olmeden”.
Cebimden cikariyorum mor cakmagimi. Uzun bir cakmak bu.
“Denizin altinda bile yanar” demisti gazini dolduran peruklu adam. “Isinmaniz icab edebilir bu aralar abi, somineyi yakarsiniz, soguklar yaklasti”.Deniyorum ama yanmiyor denizin altinda falan. Yalanmis hepsi iste. Uyumadan once tek dusunebildigim ihanetler olmamali. Uyumadan once tek dusunulenler ihanetler olmamali

bir hikayenin baslangici.

2007-02-02T12:58:00.000+01:00

Zaman hizli geciyor.
Hatiralardan korkuyorum. Cunku yeniden yasamak istedigim seyler biraktim arkamda.
Ama zaman hizli geciyor.
Kolektif bir tanri calismasi degil bu, tek birinin isi bunlar.
Isi gucu olmayan birinin, sonsuza dek yasayacak birinin.

Ben onu bulmaya gidiyorum.

heybetli yazı

2006-06-15T03:07:00.000+02:00

Burada oturup hayatımın yazısını yazmaya karar vermemin üzerinden yaklaşık bir saat geçti.Ve evet tahmin edebildiğin üzere tüm yazdığım bu toplam yirmibir kelimeden ibaret.Bu da hesaplarsak dakika başına 0,35 kelime yapar.
Oysa ben de isterdim güzel bir şehrin bol ağaçlı meydanına kahve kokusundan başım dönmüş bir halde bakarak akıp giden satırlar dillendireyim,yeni heveslerden ve burukluklardan,karda kayıp düşen çocuklardan bahsedeyim.Yüreğimin midemin sol tarafına aktığını hissediyorum,ve midemle kalbim yer değiştirirken ansızın midemdekileri çıkartıyorum ağzımdan.Erimiş ruhum çiş deliğimden tazyikle fırlayıp gidene kadar hiçbir içki yetmeyecek bu acıyı hafifletmeye.
Bu hayattaki tek amacım,pastel renkli camekanların içinde güneşin sırtımı ısıtacağı bir biçimde arkamı dönüp küskün oturmaktı.Hayatımı uçağa bindirip yolladım.Gelmedi.GELMEDİ GERİ!
Az önceyse babalar gününde ölen babaları düşündüm.Babalar gibi ölen babaları.Yakışır babama dedim akabinde.Benim babama fiyakalı bir ölüm çok yakışır.Kravat da yakışır ama.
Yaz ıkınırken gelmeye,ömrümden ömür gitti almaya.Alamadım yine de.Kavrayıp bileğinden yaka paça getiremedim soktuğumun yazını evime.Üşüyorum.
Gün kemiklerimi ısıtsaydı,D vitamini mi ne sikimdir ondan sağlasaydı gerçi,ben de 40 faktörlü güneş yağımla güneşin ta altına yatmış ızgara olurdum.Doğru zamanlamayla sadece gece yaşamayı seçtim soktuğumun yazında.Çok mu gotiktim?Yok lan çok sıcak.
Sen benim en sevdiğim gezegensin.
Hey sen,tutkum olmanı istiyorum.Seni istemek,seni istemek,seni istemek ve sen benim olunca da ''Hanginiz bir şeyi bu kadar uzun süre istediniz lan,bu kadar uzun süre beklediniz,tamı tamına birmilyonbeşyüzellibeşbinikiyüz dakika boyunca arzuladınız birine sahip olmayı'' diye sormak istiyorum anonim bir kalabalığa dönüp.O an biliyorum tutkum ve hırsım,sevgim ve nefretim yüceltecek benliğimi ve küçümseyen bakışlarla ''Top oynayan var gidin başka herde hastalanın'' bakışı atıcam,bakışlarımla sikicem herkesi.Parmaklarımı parmak aralarına sokucam ve sıkıcam senin elini,alıp götürücem seni nereyi fısıldarsan kulağıma,ve bileceksin ki sen benim tek tutkumsun.
Hep bildiğim bir şarkı var.Son kez söyle benim için.İlk defa senden duydum,son defa söyle benim için.İçinde beni tutan birşeyler var,beni her defasında sana getirecek birşeyler var.Kaybettiğim kıvılcımları vereceksin bana avucunun içine alıp,yerden kaldırıp uzatacaksın usulca ve ben öpücem parmak uçlarını.Öpücem ve yutucam sana has olan herşeyi,parmaklarının izini,gözlerinin rengini,sesini,nefesini.Katil olsan bile yakalanmayacaksın artık.Sen benim mükemmel cinayetimsin.
''Sen beni bilmesen de ben senin yanındayım'' diyecek tiplerden olmadım asla.Ne o kadar romantiktim hayatta ne o kadar narin aman da aman çıtıpıtı kız gibi maşallah adı ne?Ne saçmalıyorum ki ben,beş kilo doğdum bir kere kırkbir kere maşallah tü tü tü.Sen benim biricik bebeğimsin.
Dağa doğru yavaşça tüfek atan,yalnızlıktan kudurmuş çirkin bir avcı gibi,her zaman arkanı kara ver.Senin götünün kıymetini bilecek konfor sadece karın eşi benzeri olmayan kristal yapısında var.Kar yağdığında bulutların tanıdık bir duyguyla acı çektiklerini düşünürdüm.Şiddetli bir ağlamanın orta yerinde sesinin çıkmaması gibi.Ağzını açıp can çekişen su kaplumbağaları gibi -ki birçoğunun celladı oldum küçükken- bağıramadığında,gözlerini yuvalarından fırlatacak kadar ıkınıp hala bağıramadığında ve artık içinden bağırıyorum galiba ve nihayet sağır oldum diye düşünüp yine bağıramadığında bulutları anladın mı sen?Ben anladım.Tüm yaptıkları muazzam acıyla muazzam kar parçaları yaratıp bir gün götümüze yastık olsun,elimizde oyuncak olsun,yuvarlayıp orta yerlerine havuç takalım,işeyerek adımızı yazalım diye huzurumuza sunmak.Birileri bu acıları toplayıp hapsetsin bir gün,kar küresi yapıp evlerimize soksun diye tanıdık acılarla muattap olur bulutlar.Kimin evinde kar küresi çoksa o evin içinde o kadar hüzün vardır.Sen benim kar küremsin.
Nerede bir doğa olayı varsa,öteyandan,ben hep ordayım.Ben ağlarken düşebilir yağmur damlaları,kurduğun ve kurtaramadığın tüm kalelerin üstüne.Gözyaşından göğüslerine akabilirim tuzlanıp.Sen bilemezsin bütün bunları,unutursun zamanla seni özlediğimde güneşin yüzüne vuracağını.Rüzgarları ben estiricem o küçük dünyanda,gökgürültüsü olucam kızdığımda.Çünkü senin o başkalarına çok dünyanın çok tanrılı inanç sisteminde bütün tanrılar sadece benim.Ben senin en sevdiğin tanrıyım.
Ve uykum geldiğinde bilemedim bu yazı nasıl bitsin olanca ihtişamıyla.Geceye karışmalıyız,gündüzlerini doldurduğumuz günlerin bir de gecesini yaşayalım önerisini atıcam ortaya,lütfen hayvanlara kabuklu yemiş atar gibi.Sen geliceksin ve orda söylemen gerekenleri söyleyeceksin,tavşan kovalar gibi kovalayacak bacakların,buğulu bir filme sıkışmış,üzerinde bahçıvan pantolonuyla koşan,her halimden taşan çocukluğumu.
Çevir beni,hırpala herşeyimi.Gel gör artık bana zarar veremeyeceğini.Herşeyim zaten sensin benim.Ufak ufak dokundum hayallerime,bozamadım büyüsünü.Büyüyü,tılsımı bozmadıkça ben bozuldum.Anladım,sen benim herşeyim değilsin,sen benim büyüsüz olan hiçbirşeyimsin.
Büyükler için büyük büyük büyüler yapan tanrı bensem,sen benim sihir tozumsun.Sen benim yaz kokumsun.Ben senin tuvalette aklına gelip de detayları hatırlamak için yorulduğun rüyanım.Bütün gün unutamadığın,ve yılmadan her gece yeniden gördüğün.
Bilemedim bu yazı nasıl bitsin olanca ihtişamıyla.

departures

2006-05-23T13:13:00.000+02:00

He's pining for her
In a people carrier
There might be buildings and pretty things to see like that
But architecture won't do
Although it might say a lot about the city or town
I don't care what they've got keep on turning them down
It don't say the funny things she does
Don't even try and cheer him up, because
It just won't happen
He's got the feeling again
This time on the aeroplane
There might be tellys in the back of the seats in front
But Rodney and Del won't do
Although it might take your mind off the aches and the pains
Laugh when he falls through the bar
But you're feeling the same
'Cause she isn't there to hold your hand
She won't be waiting for you when you land
It feels like she's just nowhere near
You could well be out on your ear
This thought comes closely followed by the fear
And the thought of it
Makes you feel a bit ill
Yesterday I saw a girl
Who looked like someone you might knock about with
And almost shouted
And then reality kicked in within us
It seems as we become the winners
You lose a bit of summat
And half wonder if you won it at all
And don't say 'owt 'cause you've got no idea
And she's still nowhere near
And the thought comes closely followed by the fear
And the thought of it
Makes you feel a bit ill
Despair in the departure lounge
It's one and they'll still be around at three
No signal and low battery
What's happened to me

fotoğraf

2006-05-10T00:12:00.000+02:00

en son o güçlü we o hayatla ilgilenmeyen we kendine ait olan we mutlu olan we kendi dooruları olan almıla we artun belki de dediğin gibi o resme girdi.

rimel

2006-05-08T23:44:00.000+02:00

Şişenin içine ağlayıp onu içeceksin günün birinde ve sonra herşey eskisi gibi olacak söz veriyorum.
Anlayacaksın dünyadaki bütün içkileri bitiremeyeceğini,
asla.

charlotte vs artun no:1

2006-04-02T21:31:00.000+02:00

charlotte:
olm gerçekleri anlaman için ne yapmam lazım lan
charlotte:
anlatıorum anlatıorum kalıcı olmuo
charlotte:
yazın seni paket programa alıcam
charlotte:
1 haftada götünü kaldırıcam
charlotte:
üstelik bir daha inmeyecek
charlotte:
sadece 150$
oh,get me away from here I'm dying.:
hahaha
charlotte:
üstelik şimdi ararsanız yanında küçük boy göt kaldırıcı krem bedava!

silgi

2006-03-05T13:46:00.000+01:00

Hayatımın geri kalanını bu izbe barda tek başıma geçireceğimi düşünmüyor olmayı umdum.İçtiklerime,yedirdiklerime ve tuzladıklarıma haksızlık etmek istemiyordum bir yandan da.Ama bu değildi istediğim.İstediğimi bilmiyordum.
Bütün dünya siyah ve beyazdı.Geceyi kusmadan tamamlamak için ne adamıştım?Kavga etmezdim,tırnaklarımı yemediğim zamanlar Tanrı'ya kurban vermemiş sayardım kendimi.Bu yüzden ters giderdi işlerim genelde.Parmak aralarımda tütünlerin olduğunu biliyordum.Sorun bu değildi yine de.Şehrin ışıklarını gözlerimde döndürdüğüm zaman bile o şehre ait hissetmiyordum kendimi.Kırmızı tişörtümle mavi ışıkların eşlik ettiği yazın ortasında,sokağı serinleten kalın kaldırım taşlarını seyretmek bana göre değildi.Hayal ettiklerim artık olgunlaşmak zorundaydı.

Hiçbir şey istemiyorum.

Hiç istemedim.

what katie did

2006-02-24T09:51:00.001+01:00

shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop de-lang de-lang

oooooooooooh whatcha gonna do, katie?
you're a sweet sweet girl.
but it's a cruel cruel world
a cruel,cruel wooorld.

my pins are none too strong katie
oh hurry up mrs brown
I can feel em coming down
and it won't take none tooo looong.

but since you said goodbye
the polka dots fill my eye
and I don't know why

shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop de-lang de-lang
shoop shoop,shoop,de-lang de-lang

whatcha gonna do katie?
you're a sweet sweet girl
but it's a cruel cruel world
a cruel,cruel woooorld

my safety pins are none too strong
they hold my life together
and I never say never
never say never again

Oh but since you said goodbye
there are polka dots in my eye
and I don't know why

since you said goodbye
the polka dots fill my eyes
and I don't know why

SAY YOU WANT
SAY YOU WILL
SAY YOU WON'T BUT DON'T LEAVE ME STANDING
SAY YOU WILL,IT'S UP TO ANYONE
THAT'S WHAT THEY ALL LIKE TO KNOW

and since you said goodbye
the polka dots fill the sky
and I don't know why

oje

2006-01-30T00:37:00.000+01:00

gözyaşı kokusu bu,içki mi içtin sen?midemi bulandırıyorsun.gidicek misin?

gitme.
ya da git.

dur...dinle.
sarıl bana.kendimi korumak için söyleyeceğim,eşsiz lipstick renginde yalanlarım var benim.
karanlık olduğunda film seyredebileceğin bir televizyonum,üşüdüğünde yakabileceğin perdelerim var benim.
şarkı söyleyen bir halım,parfüm kokan üç tane tişörtüm var.
bazen asetat kalemiyle duvarlara kedi çizmeye çalışıyorum,ama istersen geri boyayabilirim.
vişneyi sevmem.votkayı da az severim.ama ikisini beraber seviyorum.içine bir dilim limon.
vişnevotka içip seninle sevişmeyi de seviyorum.
bana seni sunacak üç kadın için üç ayda üçyüz altın ödemeyi kabul ediyorum.
biri votka hazırlayacak.
biri içip sevişecek.

ötekini henüz düşünmedim.

öteki kaçabilir.senin gibi.belki.
sonra geri gelip düğümlenen boğazımı öpebilir,yanaklarımı silebilir.belki.
sorabilir

''hangimiz kaçarak yeterince uzaklaşabiliriz?bizim ne kadar kaçtığımız önemli değil,kaçtığımız kişinin bizi ne kadar kovduğu önemli''

düşünürüm tırnaklarına üflerken iki numaranın

''lütfen konuşma,çok çabuk aşık olurum ben''

nefes alamıyorum.dudak kokusu bu,oje mi içtin sen?

gitmek istersen git.
hadi git.

dur!
istersen bu gece yanımda yatabilirsin yine.
hadi kal.tamam son.

evet söz.

ruj

2006-01-23T01:18:00.000+01:00

1
Yattığı yerden yükselen dün gecenin ter,sigara ve parfüm kokusu.Ruj.Ruju var dudağında,yastığına bulaşmış dudağı.
2
-Kaç kere evlendim demiştin?
-4 kez.Çok güzel kadınlardı.
-Sonra ne yaptın?
-Boşandım.
3
Hava koşuşturuyor odada.
4
-Ruhum acıktı.
-Dolapta kaşar olcaktı.
5
Kalın dudaklarından çıkan sesler.Bir kitabın son kelimelerini taklit eder gibi konuşur mu ki istesem?
''Ve giden arabanın arkasından bakarken dilinden aşağı aktı harfler:Gitme.''
6
-Seviş benimle.

yine kar başladı.19 Ocak 2006

2006-01-19T11:28:00.000+01:00

Sevgili günlük,
Kar başladı.

Hoşçakal günlük.

Mayıs,Haziran,Temmuz,Ağustos.

2006-01-18T23:18:00.000+01:00

Mayıs

Hava açık,güneş yok.Yağmur yağıyor.Ön cam olduğu gibi açık gri benim için.Arabanın iç döşemesi de öyle.Naylonlu sanırım.Ya da çok cahilim.Ama pırıl pırıl.Yeni olunca parfümle karışık plastik kokar ya aynen öyle kokuyor araba.Yeni de değil ama,anlamıyorum,bu koku hiç çıkmadı sanki.Asfalt çok düzgün,beyaz gibi nerdeyse.Eskişehir yolu bitti,şehir hiç bitmesin istiyorum.Böyle havalarda güneşin olmaması çok mutlu ediyor beni.Ara sokaklar hiç bitmesin istiyorum.Yapraklar çok yeşil.Okul çıkışına denk gelmişiz.Cama tamamen yaslamışım suratımı,dönen kapılara yaptığım gibi.Elindeki topta ''KAMES 5 kat'' yazan bir çocuk bir kaç saniyeliğine bana bakmak istiyor ama dilimi çıkarıyorum ve gülerek kaçıyor.Işıkları takip ediyorum.Oynaşıp duruyorlar gözümde.Yağmur damlasının ardından bakıyorum ışıklara.Sonra yoruluyor gözlerim,bırakıyorum.Hava hiç kararmasın istiyorum,güneş hiç açmasın.Hiç bitmemeli şehir.Elimde kupa,kupanın içinde kahve.

''I'm this shallow''

2006-01-18T08:58:00.000+01:00

Turuncumsu bir post-it aldım,kuş gribi olmuş bir tavuk çizdim.Yanına da yazdım ''Kuş Gribi'' diye.Ama aynadan okunması için ters yazdım.Ambulance gibi.Sonra bir post-it daha aldım.En sağa bir ağaç çizdim.Dibinde daha da sıklaşmış çimenler.Dallarını çizdim.Sonra ufuk çizgisini ekledim.Bir de güneş çizdim oraya.Coca-Cola Serin Yaz '95 kampanyalarında şişe kola içen güneşe benzedi biraz.Sonra yine aynadan okunacak şekilde ''Kuşluk Vakti'' yazdım.Sonra post-it kapancak şekilde yapıştırdım ve çöpe attım.Beğenmemiştim çünkü.

O esnada Boy Kill Boy-Suzie çalıyordu.Ben de yeni bir post-it'e en güzel yazımla ''Suzie'' yazdım.Bu çok sade olmuştu süslemeye karar verdim ama sonra ne olduysa aniden vazgeçtim.Kopardım onu da.''Fiyyut'' diye bir ses geldi koparırken.Alttakine de ''Ooh la...'' yazdım.

Gecem artık çok güzeldi.

we love franz ferdinand!

2006-01-17T16:50:00.000+01:00

yaşanmış efsaneler #3

2006-01-17T09:24:00.000+01:00

-dayı sen niye taşındın bu arada ayıptır sorması?
-ev çok pisti taşındım.

Cause you'll never dance again!

2006-01-13T00:46:00.000+01:00

Düzen ve sorumluluğun içimdeki heyecanı öldürdüğünü hiç düşünmedim.Aklımda olan şey bülbülderesi caddesinden aşağı hmm mesela temmuz ayının sonlarına doğru saat akşam altı yedi gibi su savaşından sırılsıklam bi vaziyette yürümek olabilirdi.olmadı.bi kere yaptım.bi daha olmadı.
Düzen ve sorumluluğun içimdeki heyecanı öldürdüğünü hiç düşünmedim.Aslında düşünmeliydim ara sıra.Hiç dansedememeyi.Toparlanamamayı.

absinth

2006-01-06T11:50:00.000+01:00

Çok yeşil.

2006-01-06T10:04:00.000+01:00

Why don't we take a walk?
You know there's no one to tell us no
Because you can't regret something that you'll forget
And that's the beauty
I like you because you're strange
But you say that you need to change
But if I dress you like me then you'll still never be
More than your bus fare to me

Why must you have to?
You know I never wanted anything more
I must forgive you
It was only love
But I never tried to
You must have known I never wanted anything more
I misunderstood you
It was only love

Do you remember when we were teens?
We were studying the same things
I'm sorry that you were wrong and that you never moved on
It's good to never belong
On your soapbox you feel so tall
But no one hears so that don't mean much at all
You mean nothing to me, home town jealousy
You're just a formality

Why did you have to?
You must have known I never wanted anything more
And I never miss you
I thought it was only love
But don't ever call me
Don't ever call me baby
'cos I won't be friendly
It was only love

biz sayntistiz

2006-01-05T21:56:00.000+01:00

Saatler çalarken ortalama bir insan olarak uyanmıştım.''Made up love song #43''e uyanmak o kadar kötü değilmiş.Gerçi iddia edildiği kadar güzel de değil itiraf etmek lazım.Giderek yavaşlıyo herşey gibi.Ve sonunda bitiyo.bla bla.
Tahmin edilebilir olmak oldukça keyifli bişey.Romantik komedi seyretmek de öyle.Zaman içinde Drew Barrymore'a hasta olmak da.Her cümlenin birbirine benzemesi ve bundan bir şekilde iğrenmemek de.Fever Pitch'deki Jimmy Fallon olmayı istemeli insan bazen.Ya da 50 First Dates'deki Adam Sandler.Adam Sandler daha komik tabi,daha bi sevimli ayrıca.O daha tercih edilebilir böyle durumlarda.
En nihayetinde olunamaz yani bu,bu kadar da zor bişey değil.Kimi zaman düşünmek oldukça zor da olsa.The Kooks'un OC müzikleri tadında bi müzik yaptığını zannederken bikaç şarkı duyup yanıldım.Ama aslında güzel.Harbiden.Hele paddingtons yok mu.
Paddingtons die bişey var arkadaş.Şu paddingtons dedikleri.
*histerik kahkahalar,tyler durden gibi güldüm bi an ama boğazıma sakız kaçtı ondan yoksa beceremiorum tam tonu tutturamıorum denemiştim ama edward norton gibi bakabiliorum biraz yanaklarımın yanının şişkin olması lazım,yok dudaklarımın dicektim.ha evet benimkiler az şişkin adam nası bi adam ben anlamadım*
Böle zamanlarda gerçekten fante hiç çekilmio.Ve sanırım okucak başka kitabım yok.Çok sevecen pembe dizi ruh halindeyim.Yani malak gibi yatıp viski de içebilirm tabi hatta güzel olur mu?Bence süper olur ama netekim evde viski olup olmadığı şaibeli bi olay.Ayrıca bu cümle nasıl bi cümle kuranı sikiim dicektim de tam aklıma kötü kötü şeyler geldi tanrım sen bizi koru yarabbim.Bu şekilde de allah'a allah demeyen insanların tanrı'yla rab'ı nası sentezlediklerini göstermek istedim.Ama bunun içinde anal seks olan,afedersin düpedüz ters ilişkiyi çağrıştıran bi cümleyle açıklanması benim açıkçası hiç hoşuma gitmedi desem yeridir.O yeah.
Ayrıca beni özel numaradan arayan insanın bunu kesmesini diliyorum çünkü o telefonu açarsam bu tolga da olabilir ve eğer tolgaysa gerçekten çükümün hayatı tehlikeye giriyo yani ben seviorum onu kopmasını falan istemiorum okumadığını biliyorum ama burdan tolga'ya seslenmek istiyorum tolga'cım seni satmak istemedim yani biraz geç kalmış olabilirim,geç kalmayı siktiret hiç gelmemiş de olabilirim,soğukta beni 3-4 saat beklemiş olabilirsin ama sana burdan sölemek istiorum önünde diz çökerek haykırcam bunu ve ayaklarına kapandığımda şu kelimeler dökülcek ağzımdan..

ÖÖ....
hava o kadar da soğuk diildi lan..

Herneyse(Yours sincerely)

En şahane 10 albüm of 2005

2005-12-28T13:46:00.000+01:00

10-Kings of Leon-''Aha Shake Heartbreak''(?)
9-Maximo Park-''A Certain Trigger''
8-Franz Ferdinand-''You Could Have It So Much Better''
7-Queens of the Stone Age-''Lullabies to Paralyze''
6-Kaiser Chiefs-''Employment''
5-Bloc Party-''Silent Alarm''
4-Hard-Fi-''Stars of CCTV''
3-Arcade Fire-''Funeral''
2-The Rakes-''Capture and Release''
1-Babyshambles-''Down In Albion''

soğuk

2005-10-14T00:15:00.001+02:00

Şehiri büyük olması değil yağmurun yağdığı herangi bir zaman temizlik yapan kadınların,sabah sekiz buçuk akşam beş buçuk mesai yapan ofislerin,okulların,evde kitap okumaya çalışan,bir kulağı kettle'ın ''tık'' sesinde olan insanların ışıklarını yakması farkedilebilir kılarken daha çok bulunduğu köprünün altında sağa sola gidip midesini bulandıran deniz dikkatıni çekti.
''Kelimeler söylenmesi gerekeni söylemek için en kötü yol'' dedi.Yanında öyle durmuş kusucak gibi göğsünden aşağı sarkıtmıştı kendini.Dediklerini dinlediğinden bile şüpheliydi.Yaz bitmişti.''Yazı buraya taşımak istiyorsan sevgiline sıkı tutunmalısın''.Mırıldanmıştı daha çok,nasıl olsa umursamadığını bilerek.Tren camından kafasını yağan rüzgara çıkartıp sonra ıslak yüzünü kendi ıslak yüzüne bastırıp onu şehvetle öpen Lena Olin'i görebiliyordu gözlerini kapadığında.Yağmurun şiddeti yenmiş dudaklarının acı veren yumuşaklığına bu hissiyatı verebilmek için yeterliydi en azından.
En azından bu da bir şeydi.
Sonrası hikayenin bilinen kısmı.Eski sovyet sosyalist cumhuriyetler birliğinin pek yabancısı olmadığı ticari bir kentinde,içinde yeşil kazak elinde tüylü eldivenleriyle yol kenarında pastırmalı sandviç yapan adama şivesiz safkan rusçası ile kızarmış ekmeğe iki sandviç söyledi ve deri kaplama matarasından votka içerek sandviçlerini bekledi.

11 Haziran 2005 19:05

2005-09-24T00:17:00.000+02:00

''Koca bir mevsim geldi çattı Tanrım napıcağımı bilemiyorum.Görünmez arabalar çarpsın bana kırsınlar kemiklerimi,dağıtsınlar vücudumu.Gözüme girsin gitar telleri ama lütfen sağ gözüme ,solu çok seviyorum çünkü.İçkiler zehirlesin beni ve ben zehirlenmek için içmeliyim.Sigaralar ağzımda yaralar açsın ve günde bir fabrika,kiralık bir depo dolusu sigara içmeliyim.Ve şimdi ucuz bira dolu bir çocuk havuzunda yüzmek istiyorum,eriyene dek.
Sık-bırak egzersiziyle garantili orgazm yaşayan kadınlar biliyorum,diğer insanlar gibi yaşamın garantiye dayandığına inanan kraliçe arılar.Bunu eleştirirkense düşünüyorum nasıl olup da bunca sene hiç risk almadan yaşadığımı.Eski bir kafede eski şarkılar çalıyor belki babamın diskoteğe gittiği zamanlardan.Asya kıtasının uzak tarafında bir yönetmen komik kung-fu filmleri çekiyor.Bir adam dördüncü kattan düşüp ölüyor,çünkü risk alıyor,hayatla oynuyor.Ölmeden önce eve gittiğinde herhangi bir yılın herhangi bir günü yemek seçiyor aç kalmak pahasına çünkü hayatı küçümsüyor.Bunun son yemeği olacağını kimse söylememiş ona yemezse şayet dördüncü kattan düştüğünde aç öleceğini söylememişler.Oysa bir yanda biz varız.Ben ve benim gibi bir ''Çin'' dolusu adam daha.Tok ama gurursuz ölecekler ordusu.Çünkü korkaklar.Korkutulmuşlar.Ve bazılar için çok geçken,bazıları yeni tanışıyor kerevizle.Hiç çekinmeden yiyorlar.Belki de babanneleri korkutmuştur '' seni çingeler veririm'' diye.Kimse bilemez.
Ve ben herhangi bir yerin herhangi bir köşesinde rahatsız bir sandalyede otururken ''lemon tree'' çalmaya başlıyor.İşte bu an benim anım,herşeyi bırakıyorum.Yapayalnız.Keyfine varıyorum.Çünkü doğrusu bu ve korkaklar doğrular için yaşar.''
-

11 Haziran 2005 19:05
Yer:Fincan

günlükten

Anne iki çocuğunu öldürdü

2005-09-20T11:33:00.000+02:00

Antakya'da merkez ilçeye bağlı Halazi Köyü'nde oturan Emine Bayram(40),dün saat 04:30 sıralarında yatağından kalkarak eşi Ali Bayram'ı (43) uyandırıp hasta olduğunu doktora gitmek istediğini söyledi.Ali Bayram,üzerini değiştirip otomobilini hazırlamak için dışarı çıktığı sırada anne Emine Bayram,evdeki ruhsatsız tabancayla önce yatağında uyuyan oğlu Sergen'in ardından da kızı Meltem'in göğsüne birer kurşun sıktı.Emine Bayram,daha sonra bir kurşun da kendi başına sıktı.Silah sesi üzerine eve koşan Ali Bayram,eşi ve çocuklarını kanlar içinde buldu.Şoke olan Bayram,ambulans çağırdı.
Okul Müdürü:Anne çok ilgiliydi
Olay yerine gelen iki çocuğun da yaşamını yitirdiğini belirleyen sağlık ekibi,ağır yaralı olan Emine Bayram'ı Antakya Devlet Hastanesi'ne götürdü.Emine Bayram,yoğun bakıma alındı.sinir krizi geçiren Ali Bayram,''Ne olduğunu anlayamıyorum.Eşimin bildiğim hiçbir psikolojik sorunu yoktu'' dedi.Sergen ve Meltem'in eğitim gördüğü Demir Bilek İlköğretim Okulu'nda da arkadaşları yasa büründü.Okuldan bir yetkili,çocukların eğitilebilir zihinsel engelli olduklarını,annelerinin onlarla çok yakından ilgilendiğini,geçen perşembe günü okula gelerek işleri olduğunu belirtip 2 gün izin aldığını söyledi.Olayla ilgili soruşturma sürdürülüyor.

Saint

2005-09-20T11:26:00.000+02:00

Ellerin uzanmasın
Uzak dursun dedim
Sakın dokunmasın
Hayal ettiklerim
Bana yakışmasın
İnancım yok benim

Küçük çanlar

2005-09-11T00:04:00.000+02:00

Işıkların kartonlardan yayıldığı bir yer var.Küçük çanları çalan küçük kedilerin tek sıra halinde koşuşturdukları,yün yumakları kovaladıkları bir yer.Çam ağaçlarının ortasında farklı rengiyle kendini belli eden,yakınına gittiğinde suda yansıması gözüken,çam ağacından yapılmış bir dağ kulübesi değil belki ama böyle bir yer var.Noel için değil de süs olsun diye,kırmızı olmayan çorapların duvara asıldığı bir yer burası.Ben burda öldüm.
Yağmur buraya yağdığında,önümden bir kervan geçti.Dev kedilere binen kuyruklu bedeviler baktılar bana.Harami gibi bi halim yoktu,anlatamadım.Miyavlayarak anlaşan sakallı adamlar gördüm ben.Havladığımda bile kaçmayacak olan.Yağmur yağdığında her tarafı kar kaplıyordu bir zamanlar.En azgın nehirler bile donuyordu.Evim handı benim.Ben hancı değildim ama.Misafir hiç değildim.Ben burda öldüm.
Yıllar geçti üstünden,toprağım kırmızı olunca çekip çıkarttılar yattığım yerden.Kolumu yaktılar.Saçlarımı yaktılar.Hayatımı geri bağışladılar bana kediler.Gözlerim kısıldı,kısıldı ince bir çizgi oldu en sonunda.Büyüdüm işte.Temizlenmeye başladım.Yaptıklarımı,hatta yapacaklarımı,sezgilerimi birer birer kemirmeye başladım.Uzun yolculuklar yaptım.Ayak tabanlarım yumuşadı.Ben kedi oldum.
Tasma taktılar bana.Yollara sürdüler beni.Üzerime paha biçilemez işlemeli kilimler serdiler.Kendi gözlerimle görmek istedim herşeyi.Üzerimde taşıdığım sandıklarla gezdim heryeri köşe bucak.Hep birini,bir şeyi arar gibi dolandım durdum,sırtımda bir kırbaçla.Gözlerim kısıldı,görmez oldu bir süre sonra.Çok zaman geçti ağzıma taktıkları çivilerden çektiler beni kalın urganlarla.Bir fare fısıldadı kulağıma.Işıkların kartonlardan yayıldığı bir yere geldik,küçük çanları çalan küçük kedilerin tek sıra halinde koşuşturduğu,yün yumakları kovaladığı bir yere geldik dedi.Gözlerim görmeyince boynumu kestiler.Görmeye başladım.Fareler kazdı çukuru.Yedi sakallı adam zar zor kaldırıp attı beni çukura.Toprağıma kanımı sürdüler,yedi yıl lanet koydular toprağıma.Benimle beraber bir fare gömdüler çukura,ruhum hep onu kovalasın,huzur bulamasın diye.Çıplak oldum,bir kervanı çürüttüm ben.Taşladılar ağıtlarla beni,üstüme tükürdü yüzü buruşuk kadınlar.Herkesin ayak bastığı bir taşevin girişine gömdüler beni.Ben burda öldüm.

Periler

2005-09-10T01:04:00.000+02:00

Uyanıyorum çünkü uyandırılıyorsun.Göremediğin karaltılar inildediğinde çıkıyorlar ortaya.Suların içinden.Şişelerin içinden.Kimsenin özgür olmadığını görerek ilerliyorlar.Uzun süredir uyuyamıyorsun,çünkü uyandırılıyorsun.Kıtanın her köşesinde olduğunu bildiğin bir yabanlık sinmiş sokaklara bile.Her parça bulut için bir avuç anlamsız dokunuş kollarına,bacaklarına ve saçlarına.Arkandan koşan pembe kanatlı mavi tokalı periler gibi.Uçmadan ilerliyorlar,sabırla yürüyerek arkandan.Sen koştuğunda koşarak,konuştuğunda konuşarak.Birer sigara yakarak,bir zaman etrafa bakınarak.
Karanlık odanı kristal abajurlarla aydınlattığını biliyorlar.Yanağını kar yağarken cama dayadığını.Ne istediğini bilmediğini.İçindeki dolmayan boşluğu doldurmak için yattığımı,boylu boyunca uzandığımı,ellerimi uzatıp dokunduğumu biliyorlar.Saçlarımı dudaklarına örttüğümde seni koruduğumu biliyorlar.Benden nefret ediyorlar!Senin yüzünden.Gündüzleri uyanıyorum.Bazen herşeyin çok kolay olduğunu,bazen midenin yandığını,aslında büyütülecek birşey olmadığını da biliyorlar.Yağmur yağarken insanlardan çıkan buhardan karışıyorlar.Her nefes verişimizde kendimizden bir parça verdiğimizi,her nefes alışımızda bir başkasını çektiğimizi.İnsanları seslerinden tanıyorlar.Yaslandığımızda kemiklerimizi kırdığımızı,konuştukça eridiğimizi görüyorlar.Geceleri ıslak yastığına yattığında düşündüklerini biliyorlar.Dalıp gittiğinde,nereye gittiğini de.Kafanı çeviriyorsun fısıldadıklarında.''Kaybettin'' diyorlar.Çünkü benim kaybettiğimi biliyorlar.

courage my boy when you look them in the eye

2005-09-06T23:44:00.000+02:00

promises promises
I've heard them all before
love is love is love is love is love is love is love is love is love is love is love is love is love is
it's always just around the corner

Gölgenin gölgesi

2005-08-29T19:37:00.000+02:00

Tanrı küçük yazıyı bulmuş bir zaman sonra.Büyük ve inceliksiz harflerden sonra gidenler için ilaç niteliğinde.Çocuk güzelliğinin dayanılmaz dudak hareketleri.Sonbahardan önce ve zamansız giden kraliçeler gibi sanki.
Ellerimi beğenmenin kendi ellerini sevmenle bir ilgisi olduğunu biliyorum.Piyanonun başına oturmuşken diyorum,ağlak birşeyler çal.Söylenmekten daha kolay olur beni üzmen bu şekilde.Dört el için dört piyano koskocaman bir salonda.Camlı tavandan süzülen ikindi ışıkları.Biri bir piyanoda,diğerleri gölgede.Sen uyurken yüzüne vuran mavi sabahlarla beraber,yastığının altında gizli olan mor şekerler gibi kuytuda.Sen söylesene biliyor musun kaç kapı var benim bilmediğim bu evde?Kaç tane bahçe var hepsine camlardan varılan?Kaçabileceğin kaç delik var birer birer.Ve hepsi için kaç eldiven teker teker.Gözyaşlarımın salak imgeleri:Uzaklaşın yanıbaşımdan.
Annem ne kadar çok ağlamış?Babam ne zaman ölmüş?Neden varolmamışsın.Ha,tabi ya hayali arkadaş hikayesi.Kafamı kaldırdığımda bir yerlerde kırmızı gördüğüme emindim.Bir resim geldi sıkıştı kafama.Yüzümden taşmaya başladı.O an dışarı çıksam görücektiniz belki.Neyse pek de mühim değil aslında.Sadece sigaraymış.Sadece sigara.
Gölgenin gölgesi ellerin saçlarımdaki,hiç kimseye vermediğim ayrıcalıklar bunlar.Üzerime uzanıp öpüşünü izleyen,neden orada olduğu belirsiz çocuk tiyatrosunu temizleyen,kendi tasasında yorgun insanlar gibi izliyorum hayatın sırf zaman geçsin diye perdelerden akışını.Paçalarının iplerini bağlayan ellerimi kesen porselenleri başucuna koydum.Ben bir yalan uydurdum.Duma duma dum.
Defterimdeki limonlu dudakların.Çok uzun zaman önce attım kalın dudağımı karartan zehrini.Hediye paketi yaptım,ağlamayasın diye.Lanetin geri gelmesin diye.Elinden kaçacağını bilmiyormuş gibi.Nefretine bile sahip çıkamadağından bunların olacağını bilmiyormuş gibi.Yıldızların sesini duydum,evet.Gitar çalıyorlar,piyano değil.
Ağzının biçimsizliği kadar güzel olsaydı herşey.Satmak zorunda kalmasaydık birbirimizi içimizi doyurmak için.Ön sıralar dolmasaydı her sahneye çıkışımızda.Kimseler bakmasaydı ayrı ayrıyken.Birleştiğimizde kayboldular demeyecek olsalardı şayet.
Hatırlayabilseydim eğer inancımı nerede bıraktığımı...
Dört el için dört tane piyano dört katlı evin tek salonunda.Ve her biri için dört ayrı hikaye Dvorak'ın Slovak Dansları eşliğinde.Açık tavandan vuran mavi sabahları başlatan mükemmel ellerinle.Dans eden dört çift,kraliyet balosunun kristal ışıkları altında,sonbahardan önce.Ve zamansız giden güzel kraliçenin ardına döktüğü zarif kokusunun hikayesinin sayfaları yitip gitmeden ezberlemeliyim.Biri bir piyanoda,diğerleri gölgede.

Gece intihar için iyi bir zamandır/iyi her zaman göreceli bir kavramdır

2005-08-29T03:41:00.001+02:00

Yıldızların bittiği yerdeydim.
Uyumak düşünmekten her zaman için iyiydi
Ve ben yıldızları düşünürdüm,
Uykuyu düşünürdüm kimi zaman.
Eski bir urganla düşlere bağlı olduğum vakitlerdi.
Saçlarım dalgalanırdı bir nefes rüzgarda ,
Gözlerim dalgalanırdı her nefes sende.
Acı bir ıslık duyulurdu
Hamam böceklerinin sinsi tıkırtıları,
Siyah gülüşlerle beraber içime dolardı.
Uzaklardan,
Çok uzaklardan:
Yalanlar ve fısıltılar
Yere düşen bir deniz kabuğunun sesi yankı yapardı.
Acılardan,kadim tutsaklıklardan örmüştüm duvarımı
Göz yaşlarımla sıvamıştım,
Çepeçevre sarmıştım kendimi.
Bu duyguyla baş edemeyeceğimi biliyordum.
Geceydi çünkü.

the bir hafta and the dört gün

2005-08-26T23:58:00.000+02:00

Defterini,mumlarını ve bla bla'larını çöpe attım.Kitabının ön sayfasını yırttım.Lanet bir kitabın lanet bir bölümü mü değiştirecekti hayatımı lan?Bu kadar sığ olamayacağını söyle insanlara hadi koş,git de söyle yalvarırım.Koş hadi aval aval bakma suratıma!Hayatında bi kere olsun bişeylere tüketmek için başlama.Beceremezsen bu gecelik beni yiyebilirsin yine de.Sen.

Hayatımdan bir hafta dört gün geçti,öylesine geçti işte.Bu gözleri daha önce görmediğime yemin ederim.Sen.

Söylemek istediklerimi içimde söyledim.
İçimden söyledim.Nasıl duyduğunu bilmiyorum.
Ama bittiğini söyleme.Onu biliyorum.

Tavşan kardeş.Sinemada cep telefonunu kapamayı unutma.Terli terli soğuk su içme.Tanrı seni korusun bebeğim.
Görüşmemek üzere.

orhan pambık

2005-08-20T03:44:00.000+02:00

orhan pamuk'a gidip:
-hşşş orhaaan kulağın düşmüş ehiehiehi
demek istiyorum.

.

2005-08-13T17:51:00.002+02:00

bir gecede kaybettim

evet

2005-08-05T15:32:00.000+02:00

Evde hapis yatmak San Quentin de hapis yatmaktan beterdir.Benim hipotezim bu yönde olacak.Her yönden herkese herşekilde uzak kalmak da böyle birşey.Dışarıya baktığımda tek gördüğüm mükemmel gri bulutlar.Benim sanırım aynanın karşısında en cici kıyafetlerimi giymiş bi halde kravatımı düzeltiyo olmam gerekiyo.Ama evde oturmuş Outkast dinleyerek vakit geçiriyorum.Tatil yok.Arkadaş yok.Hiçbisikim yok.
Bıçaklandım sayısız kez.Ne zaman zorlu bi kavgadan,bi mücadeleden çıkıp evime gelsem bacağımdan aşağı ince bi yol oluşturup akan kanı seyrederek oturuyorum.Bazen sırtımda da oluyor.Evet bunlar bıçak yaraları.Ve hiçbiriyle gurur duymuyorum.Evde eğlenmenin tek yolu kafayı bulmak.Ve ben yalnızım.
Dışarı çıkıp hakkımı aramam gereken yerler var.Belki tek başıma da içebilirim aslında zorda kalmadıkça hiç denemedim bilmiyorum nasıl hissettiğimi hatırlamıyorum.
Eğer evde kaldığında kahve içip dergi okuyup arasıra tuvalete giderek müzik indirerek radyo dinleyerek eğlenmenin gerçekten varolduğuna inanman gerekiyosa her zaman alternatifi olmalı.Mesela içerken eğleniyosun.Evet eğlencelidir bunu kim inkar edebilir.?
Ama sorun şu ki içmesen de eğleneceğini bilirsin.Sen dışarda bekliyen hiç değilse tek bir insan olduğunda evde kalmak çok güzeldir.Ama yokluktan evdeysen,şayet,intihar yöntemleri konulu ufak bi liste yazabilirsin.Mesela;
1.Overdose tabir ettiğimiz aşırı ilaç alımının taşikardi yaratması ve kalp krizi yahut kalbin yavaşlayıp durması
2.Mutfak tüpüne bağlanan hortumun ağza alınması kenarlardan koli bantıyla bantlanması ve tüpün sonuna kadar açılması
3.Aynı şekilde kalın bir mağaza poşetinin boyun kenarına koli bantıyla bağlanması ve son çırpınışlarda dahi ne bantın ne de poşetin yırtılamaması
4.Yeterince soğukkanlı ve kararlıysanız şayet ağzına kadar dolu bir kovaya kafanın sokulması ve beklenmesi
5.Bileklerin jilet veya kör olmayan bir bıçak yardımıyla dirseğe kadar dikey olarak kesilmesi:kesin ölümdür hiç bir turnike yara yeterince derinse kanamayı durduramaz
6.Bıçakla boynun kesilmesi/bıçağın boyun bölgesine saplanması ve geri çekilmesi
7.Eliniz ıslak olmasa bile herhangi bi prizden bıçak yardımıyla çıkarcağınız kablolarla vücudu şehir elektriğine teslim etmek.Eliniz ıslak olursa fazla yanmazsınız.
8.Evdeki çamaşır sodası,çamaşır suyu ve benzeri temizlik maddelerinin içilmesi veya yemeğe karıştırılıp yenmesi ama çamaşır sodası suyla tepkimeye girer ona göre.
9.Fare zehri,tarım ilacı bunun gibi maddeler alternatiflerdir(madde 8)
10.Harakiri die bişey var ve illa katana gerekmiyo ama pek acılı olur sanırım of.
11.Evi yakıp içinde durulabilir,canlı canlı yanılmasa bile illa ki dumandan bi zehirlenme yaşancaktır bazen öldürmeye yeter.O anda ölüm yaşanmasa bile en azından uykudayken kızarılabilir.
12.Sağlam bir tavan varsa,sağlam bir ip varsa,sağlam olmasına gerek olmayan ufak bir tabure veya üstüste dizilince kafi gelcek ansiklopediler varsa iş kolay.Tabi urgana düğüm atmayı bilmek gerekir.

Bin insan öldü dün.Bütün gece.Sadece o kaldı.Ben de.Sktir.

her havuzun dibi aynıdır

2005-07-30T17:13:00.000+02:00

Pank iz nat ded modunda gezdiimden belki de aslında üzülmem gereken tonla şeye götümle bile gülcek değeri veremiyorum bu aralar.Sorunlu insanlar,sorunlu motifler,eğik duran saksılar,mutfakta beni bekleyen bulaşıklar.Hepsi kaçak hayatının zor olmasına bağlı aslında.Sabah içeri girip ödümü patlatan kedinin onu ilk gördüğüm yerde oldukça üzülmesi gerekecek.
Mesela,kedinin üzerine bi sümüklüböcek yapıştırsam.Sonra kediyi sırtıma çivilesem.Sonra yan bahçedeki sayko köpeğin üstüne çıksam(taksici tavsiyeleri vol.1).
Al işte.
Bremen Mızıkacıları

Ver eşşeğe ne istiyosa

2005-07-24T22:28:00.000+02:00

Dünyada orospu çocuklarının prim yaptığı bi gerçek..

Bu çok acı oldu işte..

2005-07-24T22:19:00.000+02:00

Am sandığın şeyin çük olduğunu anladığında bil ki,bu çok acı oldu işte.Benim sözlerim değil gerçi.Her insanın en azından iki yüzü olduğunu sanki bilmiyomuşum gibi bi hevesle anlatan yaşlı bi adam söylemişti.Bunları hatırlayamayacak kadar sarhoştu.İyi niyetle yaklaştığın her şey kötü niyetle veya suskunlukla karşılık verdiğinde sinirlenmemek elde değil sanırım.Baktığında gördüğün şeylerden sonra nispet yapar gibi yalnız kalmak da değil sanırım.Her şekilde,her sonuçta,nerde olursan ol,sıcak veya soğuk,her yönden kilometrelerce uzakta olduğundan geceleri ayakta kalabilmek için varabildiğin tek bi nokta var:Kaltak olmak.